Sekswerk onder studenten

Geschatte tijd om tekst te lezen:4 minu(u)t(en)

Zijn studenten actief in de seksindustrie? Zijn studenten sekswerkers een mythe of realiteit?

In Vlaanderen hebben we er het raden naar. Tot vandaag ontbreekt Vlaams wetenschappelijk onderzoek over het actief zijn van studenten in de seksindustrie. Dit symposium geeft u een overzicht van de huidige state of the art in internationale wetenschappelijke kennis en inzichten over de aard van studenten-participatie in de seksindustrie én de best mogelijke manier om deze, door schaamte en taboe moeilijk te bereiken, groep te ondersteunen.

Internationale experts van The student Sex Work Project (Swansea University – Verenigd Koninkrijk), het eerste grootschalige onderzoek- & dienstverleningsproject specifiek gericht op studenten sekswerkers, delen in Hasselt hun kennis, inzicht en expertise met u. Wetenschappelijke inzichten vanuit grootschalig onderzoek (meer dan 7000 deelnemende studenten in de UK) over de aard, motieven, kwestsbaarheden en ondersteuningsbehoeften worden op een interactieve manier aan u voorgesteld.

Naast onderzoek ook grote aandacht voor dienstverlening! Concrete handvatten voor het opzetten van bv. SOA & HIV screening en psychosociale begeleiding (in real life en online) worden voorgesteld aan de hand van praktijkvoorbeelden uit de UK. Goed onderzoek en goede dienstverlening hebben een maatschappelijke impact, doorbreken taboes en halen thema’s uit een sfeer van schaamte en verborgenheid. Met audiovisuele kunst als medium krijgt u voorbeelden te zien van hoe kunst de sociale wetenschap kan helpen maatschappelijke verandering te creëren.

Met een combinatie van lezingen, workshops en filmvoorstellingen geeft dit symposium u bruikbare inzichten en praktijkhandvatten, eenvoudig te vertalen naar uw eigen werkcontext.

Lees hier een (Engelstalige) samenvatting van het onderzoek

PXL-Congress – Elfde Liniestraat 23a (gebouw D) – 3500 Hasselt 1/06/2017

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Waarom (sommige) mannen penisfoto’s naar vrouwen sturen? Dickpic’s

Geschatte tijd om tekst te lezen:8 minu(u)t(en)

Het is een van de valkuilen die elke fervente Tinder-gebruiker moet zien te omzeilen: de dick pic. Volgens het Britse Unilad is het sturen van een dickpic namelijk het nieuwe flashen (denk aan potloodventer in ’t park).

Soms vraagt men zich af waarom hetero mannen die Tinder gebruiken de behoefte hebben om ongevraagde of ongewenste foto’s van hun penissen aan vrouwen sturen.

Is het hun trots of juist hun onzekerheid?

Vooral op datingsites blijkt visuele, digitale aanranding een groot probleem te zijn. Maar liefst 45% tot 53% van de vrouwen, die de dader in de meeste gevallen pas net heeft ontmoet, zou ongevraagd met geslachtsdelen om de oren geslagen worden. Visueel en digitaal dan. Dit blijkt uit dit onderzoek van Match.com. En mannen bereiken er niet eens wat mee, want het is afknapper nummer één.
Komt het vaak of weinig voor? Het is veel meer voorkomend verschijnsel dan men denkt. In 2016 gaven vrouwelijke singles bij  Match.com aan dat 49% van alle ondervraagde vrouwen ooit een foto van een penis toegestuurd hadden gekregen, hoewel ze daar nooit naar gevraagd hadden. 53% had ooit een gekregen en 47% had er al ooit verstuurd.

Een echte verklaring buiten uitgesproken narcisme of gewoon misvatting is er niet.  Men vermoedt dat een aantal mannen zo trots zijn op hun mannelijk lid, dat ze in de veronderstelling leven dat vrouwen dit graag zouden willen zien.

Het is een fenomeen dat we nog niet helemaal snappen: de dick pic. Steeds vaker sturen mannen foto’s waarop hun piemel in volle glorie te zien is. Waarom ze die niet gewoon privé houden? En waarom ze zulke foto’s het liefst sturen naar iemand die ze amper kennen?

Internet en digitale fotografie zijn de droom van de potloodventer. De kans om betrapt te worden is een stuk kleiner en de herkenbaarheid van je gezicht speelt geen rol. Je geslacht kan bijna autonoom door het digitale landschap trekken, op zoek naar vrouwen om achteraan te wandelen. Anders dan bij de potloodventer heeft de zender geen naam meer, maar juist zijn product: de dickpic. Een ontvanger vergeleek het laatst met een kat die trots een dode muis komt brengen. Hij denkt: topcadeau.

Er is een grote hoeveelheid onderzoek waaruit blijkt dat mannen niet erg goed op de hoogte zijn  in het bepalen van hoe geïnteresseerd vrouwen zijn in seks. In feite hebben de meeste mannen een overschatting van hoe ze menen dat vrouwen denken over seks. terwijl ze beter vanuit romantische standpunt een onderschatting zouden maken.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Maak van sekswerk een erkend beroep

Geschatte tijd om tekst te lezen:2 minu(u)t(en)

prosp

Jong VLD pleit voor de decriminalisering van sekswerk. Zo kan het als beroep erkend worden. Mensen in de sector krijgen daardoor eindelijk een volwaardig sociaal statuut. Dat geeft hen een betere bescherming en zorgt ervoor dat sekswerk uit de illegale sfeer blijft. Bovendien levert het extra inkomsten op, die mee het begrotingsgat helpen dichtrijden. Prostitutie legaal maken kan immers tot 200 miljoen euro aan nieuwe begrotingsinkomsten opleveren.

Onze samenleving neemt een zeer dubbelzinnige houding aan wanneer het over sekswerk gaat. Prostitutie zelf is niet strafbaar. De exploitatie ervan echter wel. Op vele plaatsen is er een gedoogbeleid en pikken lokale overheden een graantje van de inkomsten mee. Toch blijft sekswerk in de schemerzone van illegaliteit steken. Dat vormt de ideale voedingsbodem voor allerlei vormen van criminaliteit, zoals mensenhandel en uitbuiting.

Een volwaardig sociaal statuut voor sekswerkers is daarom nodig. Vele prostitués werken nu in het zwart of als schijnzelfstandige, met weinig tot geen sociale bescherming. Een erkenning van hun beroep zorgt dat ze volwaardig kunnen bijdragen aan de samenleving en schept nieuwe werkgelegenheid. Voorbeelden in het buitenland tonen dat het kan. In Nieuw-Zeeland en Duitsland bijvoorbeeld is sekswerk al ruim een decennia lang gelegaliseerd. Ook organisaties als Amnesty International roepen om op prostitutie uit de illegaliteit te halen.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Seks en handicap : seks een recht voor iedereen?

Geschatte tijd om tekst te lezen:3 minu(u)t(en)

handicap

Op 4 september vierden heel wat internationale organisaties de World Sexual Health Day. Seksuele rechten beschermen de rechten van alle mensen om hun seksualiteit te vervullen en uit te drukken en hun seksuele gezondheid te beleven, met respect voor anderen en binnen een kader dat hen beschermt tegen discriminatie.  Deze rechten beschermen tegen dwang, discriminatie en geweld in het seksuele verkeer en geven ze de persoon het recht om zijn/haar seksualiteit te beleven op zijn/haar manier. Seksueel welzijn is een menselijk recht.

Houdt dit echter ook het recht op het hebben van seks in? Een vrij groot deel van onze samenleving erkent natuurlijk al langer dat iedere persoon recht heeft op zijn of haar eigen seksualiteitsbeleving. Maar het principe en de praktijk, dat zijn heel verschillende zaken.  Wie in een relatie zit, komt meestal wel aan zijn trekken en hoewel menigeen neerbuigend neerkijkt op het fenomeen kan eenieder die er voor wil betalen en mobiel is,  terecht bij vrouwelijke of mannelijke prostituees of escort, tenminste toch bij ons want in sommige landen zoals de Noordelijke Europese landen is zelfs kopen van seks strafbaar. Er  is de grote groep van mensen met een beperking, hetzij fysiek of mentaal, mensen met autisme, NAH, enz. die verstoken blijven van seksuele ervaringen.  Door hun handicap verblijven ze vaak in een voorziening of bij hun ouders/verzorgers en is het  zeer moeilijk om een partnerrelatie aan te gaan laat staan partnerloos seksuele intimiteit te beleven.  Maar de seksuele behoeften blijven.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

“Pornosite” voor slachtoffers van seksueel misbruik

Geschatte tijd om tekst te lezen:1 minu(u)t(en)

koppel

Al gehoord van The Clit List? Dat is een “pornosite” voor slachtoffers van seksueel misbruik. Alexander Witpas van de Vlaamse Vereniging voor Seksuologie heeft hem bezocht. Hij vindt het een goed initiatief.

Witpas vindt de term “pornosite” wel wat misleidend. Hij bekijkt The Clit List eerder als een soort recensiesite, of als een informatieve website voor pornografisch materiaal. De organisatie “My body back” maakt immers een selectie van films waar slachtoffers iets aan kunnen hebben.

Slachtoffers van seksueel misbruik willen hun seksleven op een bepaald moment terug opnemen. Masturbatie en porno kunnen hen helpen om een en ander opnieuw te verkennen.

Nadeel is natuurlijk dat slachtoffers in de jungle van het internet dingen tegenkomen die hen aan hun trauma herinneren. “Daarom is het goed dat deze fragmenten met verstand van zaken geselecteerd zijn.”

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Mannen en prostitutie

Geschatte tijd om tekst te lezen:3 minu(u)t(en)

prost2

83 klanten waren bereid om te spreken over de redenen waarom ze naar de hoerenbuurten in Gent, Antwerpen of Brussel gingen voor een masterproef aan de universiteit van Gent. Studente criminologie Kim Karamanlis (22) vertelt in Het Nieuwsblad dat ze erg verrast was door hun antwoorden: “Veel van die mannen hebben een relatie en schamen zich voor het feit dat ze betalen voor seks.”

Velen hebben een relatie, nagenoeg allemaal tonen ze respect voor vrouwen en ze schamen zich om over hun prostitutiebezoek te spreken met vrienden. De 22-jarige studente criminologie Kim Karamanlis dook onder in hoerenbuurten in Antwerpen, Gent en Brussel. ­Conclusie: “Klanten van prostituees zijn vaak opvallend normale mensen.”

Het is in België onontgonnen wetenschappelijk terrein: wie zijn de mensen die zich op regelmatige tijdstippen in het Schipperskwartier in Antwerpen of het Glazen Straatje in Gent ­wagen? En vooral: wat zijn hun motivaties? Kim Karamanlis uit Zwijndrecht geeft een deel van het antwoord in haar masterproef die ze schreef aan de afdeling Criminologie van de UGent.

Ze vond 83 klanten van prostituees bereid een vragenlijst in te vullen. “Een uitdaging”, zegt ze, “waar ik met een klein hartje aan begon. Maar de bereidheid te praten bleek groter dan ­verwacht.”

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Tienerpooiers in Vlaanderen

Geschatte tijd om tekst te lezen:6 minu(u)t(en)

Nederland strijdt al langer tegen tienerpooiers. Maar ook in Vlaanderen getuigen kwetsbare meisjes over seksuele meis2uitbuiting en misbruik. Over omvang en aanpak van deze schrijnende problematiek weten we weinig. Child Focus voerde op vraag van de Vlaamse overheid hierover een exploratief onderzoek uit.

Om zicht te krijgen op een problematiek, moeten we die eerst helder afbakenen. Is de term ‘loverboys’ wel de juiste omschrijving voor dit type criminelen? Het klinkt liefdevol en doet dus afbreuk aan de mensonterende mensenhandel waar het in wezen om gaat. De onomwonden term tienerpooiers dekt beter de lading.

Tienerpooiers zijn mensenhandelaars die tieners doelbewust feitelijk afhankelijk en emotioneel aanhankelijk maken om hen vervolgens uit te buiten in de prostitutie. Dat kan via misleiding, dwang, fysiek, psychisch geweld en misbruik van kwetsbaarheid.De methode van tienerpooiers wijzigt voortdurend. Waarschijnlijk zijn er evenveel variaties als tienerpooiers. Toch kunnen vier fases onderscheiden worden in hoe ze te werk gaan: ronselen, inpalmen, isoleren en uitbuiten.

Uit Nederland kwamen eind de jaren ’90 de eerste verhalen over één dominante methode: tienerpooiers maken jonge slachtoffers tot over hun oren verliefd om hen vervolgens alles voor hen te laten doen.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Studentes hebben bijbaantje als sugerbaby

Geschatte tijd om tekst te lezen:9 minu(u)t(en)

Het fenomeen van studentes die een “sugar daddy” aan de haak slaan en zich laten betalen voor seks blijft groeien. Wereldwijd zijn er nu al meer dan twee miljoen studentes aan universiteiten en hogescholen die zo een centje bijverdienen. In ons land zouden er al meer dan 4000 zijn. Ze verdienen gemiddeld 21600 euro per jaar bij met zo’n “arrangement”.girl-1332920_960_720

6394 studentes verdienen bij als ‘sugarbaby’ volgens een Amerikaanse website die ook in België actief is.  Jonge meisjes en jongens bieden hun gezelschap aan in ruil voor geld en dure cadeaus. De Amerikaanse website seekingarrangement.com brengt jonge meisjes (of jongens) in contact met rijke, meestal oudere mannen op zoek naar gezelschap. In ruil voor wat dure cadeaus, exclusieve etentjes en exotische reisjes bieden de meisjes hun compagnie – en soms ook hun lichaam – aan. De website is sinds 2014 ook in ons land actief.

Op het eerste gezicht is er helemaal niets illegaals aan de hand op de Amerikaanse website. Officieel zorgt de site er immers alleen voor dat eenzame ‘sugardaddy’s’ in contact gebracht worden met ‘sugarbaby’s’: “Sugarbaby’s houden van een luxueus leven. Ze laten zich verwennen met heerlijke diners, exotische trips en een (maandelijkse of wekelijkse) toelage”, zo staat er op de website te lezen. In ruil voor hun financiële middelen krijgen de suikerooms en suikertantes “het gezelschap van mooie mensen” aangeboden.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Stereotypen over sekstoerisme achterhaald

Geschatte tijd om tekst te lezen:2 minu(u)t(en)


Uit een nieuw rapport blijkt dat de stereotypen over sekstoerisme achterhaald zijn. ‘De dader is niet altijd een rijke

Sekstoerisme in Thailand. Bron De Telegraaf

Sekstoerisme in Thailand. Bron De Telegraaf

blanke toerist.’ Mensen die afreizen naar het buitenland en daar in de prostitutie seks hebben met minderjarigen, zijn vaak geen pedofielen. Meestal zijn het zogenaamde ‘gelegenheidsdaders’, die helaas denken er wel mee weg te komen….

De daders en slachtoffers van kindersekstoerisme zijn veel uiteenlopender dan vaak wordt aangenomen, blijkt uit het rapport Offenders on the move dat werd opgesteld door meer dan 70 organisaties en medegefinancierd werd door het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken.

‘Het is allang niet meer de rijke blanke pedofiel die naar Zuidoost-Azië reist’, meldt NOS. Dader en slachtoffer zijn namelijk steeds vaker afkomstig van hetzelfde continent. Zo zijn het vooral Japanners en Chinezen die zich vergrijpen aan kinderen. De typische dader bestaat dus niet, het kan gaan om toeristen, expats of zakenreizigers, maar ook vrijwilligers zijn soms schuldig aan kindermisbruik. ‘De Sekstoeristen zijn meestal geen pedofielen, maar gelegenheidsdaders.’

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Tika geeft sekszorg aan personen met een handicap

Geschatte tijd om tekst te lezen:2 minu(u)t(en)


Tika Stardust is sekswerker in de zorg. Ze deelt het bed met gehandicapten en ongeneeslijk zieken. “Het gaat niet altijd tikaom seks. Soms willen ze gewoon dat ik bij ze kom liggen en mijn arm om hen heen sla.”

Voorheen werkte Tika met lichamelijk gehandicapten. “Daar merkte ik dat veel mensen behoefde hadden aan lichamelijk contact. Intimiteit en seksualiteit was daar echt een punt, maar ik kon hen daar, als maatschappelijk werkster, niet bij helpen.”
Inmiddels werkt Tika, haar echte voornaam, al 14 jaar als seksueel verzorgende. …

“Er zijn mensen die zichzelf niet intiem kunnen aanraken, dat is schrijnend. Dat ik hen daarbij kan helpen betekent veel. Het is ook een vorm van zorgen. Het gaat niet alleen om het fysieke contact. Soms doe ik een boodschap, help ik ze met dagelijkse dingen of geef ik ze eten en drinken.”

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

1 2 3