Onderzoek : vrouwen die orgasme faken

Geschatte tijd om tekst te lezen:3 minu(u)t(en)

Een recent onderzoek toont aan dat 67% van de vrouwen weleens doet alsof ze is klaargekomen, terwijl dat niet zo is.

De reden waarom veel vrouwen weleens faken? Omdat ze geen zin hebben of om degene waarmee ze seks hebben het gevoel te geven dat ze het goed doen. Maar niet alleen vrouwen spelen toneel tussen de lakens. 28% van de mannen die aan het onderzoek meededen, gaven aan weleens te faken. En daarvoor hebben ze dezelfde redenen als vrouwen.

Het meest wordt er gefaket tijdens orale seks en in lange relaties komt het ook vaker voor. Er wordt gekreund, gekronkeld en achteraf vaak meerdere keren herhaald hoe geweldig het was.

Niet echt een goed vooruitzicht, maar als je partner erachter komt dat je orgasmes fakete, kan het je relatie wel degelijk beïnvloeden. Vooral mannen gaven aan dit persoonlijk op te nemen. Ongeveer 31% geeft aan daarna beter zijn best te doen, 28% zou geïrriteerd zijn en zelfs twijfels krijgen over de relatie en 15% zegt de relatie te beëindigen.

Dat vrouwen een seksuele climax veinzen om het ego van hun partner te strelen, uit onzekerheid of om het ‘kwarweitje’ snel af te handelen is al langer bekend. Maar een nieuwe studie in het vakblad Archives of Sexual Behavior beweert dat vrouwen eveneens een orgasme faken om hun eigen opwinding te stimuleren.

Onderzoekers van de Amerikaanse Temple University en Kenyon College vroegen aan 481 heteroseksuele vrouwen, die seksueel actief waren maar geen relatie hadden, welke factoren hun beslissing beïnvloedden om een orgasme te faken. Uit de bevraging kwamen vier motieven naar voor die de ‘Faking Orgasm Scale for Women (FOS)’ vormden:

1. Onzelfzuchtig bedrog (uit bezorgdheid voor de gevoelens van de partner)

2. Angst en onzekerheid (bang om de partner te vertellen wat men echt wil)

3. Verhoogde opgewondenheid (stimuleren van de eigen opwinding)

4. Seksuele opschorting (om de vrijpartij snel te beëindigen)

Het team van onderzoekers ontdekte dat vrouwen meer geneigd zijn om een orgasme te faken om zichzelf op te winden dan om de vrijpartij snel te beëindigen. De grootste reden om een orgasme te faken is echter altruïsme.

Een Amerikaans psycholoog heeft volgende verklaringen waarom vrouwen doen alsof ze een orgasme hebben. Het onderzoek, dat werd voorgesteld op een congress van Association for Psychological Science toont aan dat vrouwen niet zozeer doen alsof ze een orgasme hebben om het ego van de man te strelen. Ze doen het vooral uit eigenbelang.

Deze wetenschapper ondervroeg 366 vrouwen tussen 18 en 32 jaar oud die wel eens een orgasme faken. De belangrijkste reden voor het faken van een orgasme was angst. De vrouwen waren bang voor intimiteit. Of bang dat hun lichaam seksueel gezien niet zo functioneerde als zou moeten. Soms faken mensen ook omdat ze moeilijk een orgasme krijgen (bv. door stress, vermoeidheid, een avondje laat uitgaan of een onbekende reden) en dat niet willen laten zien. Een andere verklaring was dat ze met hun neporgasme hoopten dat de vrijpartij sneller voorbij zou zijn.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Mannen moeten holbewoner en vrouw tegelijk zijn.

Geschatte tijd om tekst te lezen:5 minu(u)t(en)

Anno 2017 is mannelijkheid een overwegend negatief begrip geworden: dominant, gewelddadig, status-belust en seksueel agressief.  Wat betekent het om man te zijn anno nu?  In hun voorstelling De Man is Lam onderzoeken Lucas de Man, Ahmet Polat en Rashif el Kaouivia theater, beeld en geluid de positie van de man in de 21e eeuwse maatschappij.

Bij de Grieken en de Romeinen valt op als je de geschiedenis van toen tot nu bekijkt,  dat geschiedschrijving vóór de 20e eeuw bijna uitsluitend door mannen werd gedaan. Het grappige is dat er juist daarom weinig over mannelijkheid werd geschreven. Mannelijkheid was de vanzelfsprekende standaard en werd gezien als iets natuurlijks. Alle ‘anderen’, zoals vrouwen, anders gekleurden en anders geaarden, vormden vanuit dat perspectief de uitzondering en waren problematisch. Maar over mannen werd niet expliciet gesproken, omdat zij de impliciete norm waren. Wat een goede man was, moest je afleiden uit teksten over ‘gebrekkige’ mannen. De man werd een blinde vlek voor zichzelf. Terwijl vrouwen zich in de feministische golven hebben geherpositioneerd, hebben mannen dat nog onvoldoende gedaan. We hebben het over ons heen laten komen.

Wat anno 2017 opvalt, is dat mannelijkheid een overwegend negatief begrip is geworden. Voor het eerst in de geschiedenis is het een probleem om man te zijn. Daarbij verwijst de theatermaker naar het begrip ‘toxic masculinity’, een hot button-term die in de Angelsaksische wereld tot verhitte discussies leidt. Het begrip is een kritiek op het stereotyperen van mannen als dominant, onderdrukkend, gewelddadig, status-belust en seksueel agressief. Mannen worden geacht zich mannelijk te gedragen, wat niet alleen schadelijk is voor hun omgeving, maar ook voor henzelf. Bekende voorbeelden van personen die dit giftige mangedrag belichamen zijn natuurlijk president Trump, Poetin en Erdoğan.

Trump behoeft bijna geen uitleg: of het nu gaat om vrouwen by the pussy te grijpen, of zijn agressieve houding ten opzichte van al wie niet blank en penisloos is. Denk ook aan Erdogan: “Onze religie [islam] kent de vrouw een duidelijke positie toe: moederschap. Sommige mensen begrijpen dat, andere niet. Je kan dit niet aan feministen uitleggen, omdat zij het concept van moederschap niet accepteren.”

Het beeld van het soort mannelijkheid dat we verstaan onder toxic is hiermee duidelijk.  Dit botst met het  beeld van de man dat in het boek Fifty Shades of Grey wordt ten toon gespreid.

De aantrekkelijke eigenschappen van Christian Grey ‘and why women love them’, staan opgesomd op de dating site The Attractive Man, die naar eigen zeggen al meer dan 7000 mannen geholpen heeft met hun ‘dating game’. Overwegend zijn dit eigenschappen zoals dominantie, jaloezie, macht. Het personage Grey belichaamt dezelfde eigenschappen die worden toegeschreven aan toxic masculinity. Christian Grey is een giftige man, en tegelijkertijd een masturbatie-fascinatie van miljoenen vrouwen wereldwijd.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Laagopgeleide man vaakst zonder kind: ‘Vrouwen zijn veel kieskeuriger’

Geschatte tijd om tekst te lezen:3 minu(u)t(en)

Laagopgeleide mannen blijven het vaakst zonder kinderen. Dat blijkt uit cijfers van het CBS in Nederland. De oorzaak is dat er in verhouding steeds meer hoogopgeleide vrouwen zijn, en die willen geen relatie met laagopgeleide mannen. Toch zijn deze mannen niet kansloos.

Van de mannen geboren in het jaar 1970 had 33 procent van de lageropgeleide mannen op hun 45ste nog geen kinderen. Bij middelopgeleiden was dat 28 procent en van de hoogopgeleide mannen had 22 procent op hun 45ste nog geen kinderen.

‘Vrouwen veel kieskeuriger’

Relatietherapeut Jean Pierre van de Ven is niet verrast door de cijfers. “Uit alle matchingonderzoeken blijkt dat mensen ten minste een gelijke partner willen. Onderwijs bepaalt je status en is dus erg belangrijk. Dat geldt voor zowel mannen als vrouwen. Vroeger was dit wellicht anders vanwege de traditionele rolpatronen, maar nu vrouwen steeds hoger zijn opgeleid zien we een verschuiving.”

Volgens bioloog Patrick Van Veen gaan we heel berekenend te werk als we een partner kiezen. “We zoeken een partner met de grootste kans van slagen”, zegt hij. “Mannen zijn eerder bereid om risico te nemen, maar een vrouw zit meteen 9 maanden en de jaren daarna vast aan een baby. Vrouwen zijn gewoon veel kieskeuriger.”
Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Slecht slapen maakt irritant

Geschatte tijd om tekst te lezen:5 minu(u)t(en)

Photo (CC AT): Juanedc.com

Ongewenst gedrag op het werk, zoals extra lange pauzes of zelfs stelen is een kostbaar probleem. Alleen al in de VS kost het bedrijven naar schatting tot 200 miljard dollar per jaar. Uit promotieonderzoek van Laura M. Giurge blijkt nu dat mensen die zulk gedrag vertonen, al na één nacht slecht slapen de dag erop sneller in zulk gedrag vervallen.

Een slechte of korte nachtrust kan van invloed zijn op ongewenst gedrag op de werkvloer, zoals extra lange pauzes, te vroeg naar huis gaan of het uitvallen tegen collega’s. Uit onderzoek van Laura Giurge van Erasmus University blijkt dat mensen al dergelijk gedrag kunnen vertonen na één nacht slecht slapen. Vooral mensen met een ‘lage morele identiteit’ gaan dan sneller de fout in.

Uit haar analyse bleek dat de kwaliteit van de slaap inderdaad van invloed kan zijn op het gedrag van de respondenten tijdens de werkdag die erop volgt. Mensen die de ene dag tijdens het werk ongewenst gedrag vertoonden, liepen na een slechte nachtrust meer risico ook de volgende dag ongewenst gedrag te vertonen, bleek uit het onderzoek. Slecht slapen houdt onethisch gedrag dus in stand.

Opvallend genoeg reageerden sommige respondenten heftiger dan gemiddeld op een slechte nachtrust en gingen veel sneller de fout in. Het verschil zit in hun ‘morele identiteit’. Dit is een psychologische maatstaf voor hoe belangrijk morele kenmerken zoals ‘vriendelijkheid’ of ‘eerlijkheid’ zijn voor iemands zelfbeeld, en hoeveel waarde iemand eraan hecht om door anderen als een goede en morele persoon te worden gezien. Mensen die minder belang toekennen aan deze morele kenmerken zijn vaker geneigd hun misstappen de volgende dag te herhalen na een slechte nachtrust, zo blijkt uit de resultaten van de studie.

Slecht slapen is overigens niet alleen negatief voor het werk, maar ook voor de seksuele relatie.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Breuk met vriendin is soms erger dan breuk met partner voor vrouw

Geschatte tijd om tekst te lezen:5 minu(u)t(en)

Vriendinnen zijn fijn. Ze zijn er om samen op jacht te gaan naar leuke mannen, om samen onder een dekentje thee te drinken, te kletsen en om bij uit te huilen. Maar wat als de vriendschap verandert..?

Welke vrouw heeft het niet een keer meegemaakt? Een vriendschap die op een gegeven moment nog maar van één kant kwam, of een altijd negatieve vriendin. Of een vriendin die in plaats van blij voor je is als je een nieuwe baan of vriend hebt, jaloerse steken gaat uitdelen.Een relatie die stukloopt, is natuurlijk altijd erg zwaar. Maar wist je dat het voor velen nóg harder aankomt om met een vriend of vriendin te breken dan een liefdespartner?

Als je gedumpt wordt, is er een bepaald scenario. Een soort van script. De maatschappij heeft je in tal van liedjes en films al uitgelegd hoe het precies verloopt en wat je het beste doet. Er zijn psychologen die gespecialiseerd zijn in liefdesverdriet. Het is pijnlijk en hartverscheurend, maar normaal.

Het probleem met vriendschappen die abrupt verbroken worden, is dat er veel minder begrip is. Gemeenschappelijke vrienden vinden vaak dat je overdrijft, terwijl anderen het dan weer niet helemaal begrijpen. Terwijl het doodnormaal is om in het openbaar een traantje te laten als je partner het heeft uitgemaakt. En dat terwijl het minstens even veel pijn doet. “Er wordt niet over gepraat hoe het voelt wanneer een diepe vriendschap tot een einde komt, vertelt Jessica Smock, auteur van ‘My Other Ex: Women’s True Stories of Leaving and Losing Friends’. Iedereen heeft het altijd maar over BFF’s en Girl Squads op sociale media, maar er is ook een donkere kant aan vriendschappen, die vaak vergeten of genegeerd wordt.”

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Hoe lang duurt de ideale kus?

Geschatte tijd om tekst te lezen:2 minu(u)t(en)

Wanneer we ’s ochtends naar het werk vertrekken, zijn we meestal erg gehaast. Je trekt vlug iets aan, drinkt snel een eerste tas koffie en geeft je partner een vluchtige zoen voor je richting de voordeur gaat. Alleen mag die kus best wat langer duren volgens de wetenschap…

Volgens onderzoek duurt de ideale kus maar liefst twaalf(!) seconden en dat is – eerlijk gezegd – iets langer dan verwacht. Om de optimale lengte van een zoen te bepalen, heeft Virgin Atlantic een klein experiment uitgevoerd op Facebook.

Kiss and Fly

Ze hadden een filmpje gepost van een kussend koppel op de luchthaven. Vervolgens hebben ze aan hun kijkers gevraagd om een emoji te versturen op het moment dat de kus de perfecte lengte bereikt had.
Het Kiss and Fly-experiment werd meer dan 36.000 keer bekeken en kreeg in totaal 628 reacties. Op basis van de commentaren kwamen de onderzoekers op twaalf seconden uit. Het is dus eerder gebaseerd op persoonlijke meningen dan op wetenschappelijke argumenten, maar wij vinden dit best een interessant weetje, niet?
Van Jack en Rose in Titanic tot Allie en Noah in The Notebook: we hebben al heel wat romantische kussen voorbij zien komen. Wie zich graag zelf eens in zo’n perfecte filmkus verliest, krijgt daar alvast wat hulp bij van de wetenschap.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Mannen en vrouwen denken anders over vriendschap

Geschatte tijd om tekst te lezen:9 minu(u)t(en)

Justin Timberlake and Mila Kunis in Friends with Benefits Credit: David Giesbrecht

Hoe denken mannen en vrouwen over vriendschap en kunnen mannen en vrouwen eigenlijk wel vrienden worden? Het heeft voor alle duidelijkheid niets met seks te maken, maar met hoe mannen en vrouwen met elkaar omgaan.  Professor Robin Dunbar van de universiteit van Oxford ontdekte dat toevallig toen hij onderzoek deed naar hoe vriendschappen veranderen eenmaal jongeren de overstap maken van de middelbare school naar het hoger onderwijs.

Mannen en vrouwen hebben een verschillend beeld van vriendschap. Hierdoor kunnen de twee moeilijk een platonische relatie hebben, beweren Britse onderzoekers.

Sommige conservatievelingen beweren stellig dat mannen en vrouwen geen vrienden kunnen zijn. Volgens wetenschappers van de University of Oxford zit er wel degelijk een kern van waarheid in dat cliché.

De onderzoekers volgden dertig middelbare leerlingen, en bestudeerden hoe hun sociale netwerken veranderden als ze gingen studeren of een baan hadden versierd. Tot grote verrassing van de bollebozen blijkt dat veel vriendschappen verwateren. “Elke zes maanden werd 40% van de vrienden vervangen door nieuwe kennissen”, vertelt antropoloog Robin Dunbar aan The Times.

Volgens Dunbar zien vrouwen hun vriendinnen als iets tussen zussen en soulmates, terwijl mannen vriendschap eerder zien als iets dat hen goed uitkomt. Dat vond hij toen hij onderzoek deed naar hoe vriendschapskringen van jongeren veranderen nadat ze aan de universiteit gaan studeren.

“Wat van invloed was of de vriendschappen bij meisjes overleefden, was hoeveel moeite ze deden om met elkaar te praten”, vertelt hij. “Praten had absoluut geen effect op de relaties van jongens. Wat hun vriendschap in stand houdt, is samen dingen doen.”

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Geheim achter een goede relatie

Geschatte tijd om tekst te lezen:5 minu(u)t(en)



Doe je regelmatig iets liefs voor je partner? Dan ben je gelukkiger in je relatie, zelfs wanneer je partner niet merkt hoeveel moeite je gedaan hebt. Dat blijkt uit een psychologisch onderzoek van de Universiteit van Rochester.

Het geheim van een gelukkige relatie schuilt in de kleine, onbaatzuchtige dingen die je op dagelijkse basis voor elkaar doet. Dat blijkt uit een psychologisch onderzoek van 175 koppels, die allen zo’n zeven maanden getrouwd waren.

Geluk schuilt in zorg en medeleven voor anderen, zegt de Dalai Lama, maar dat wilden professor psychologie Harry Reis en zijn team toch even testen. Ze deden een onderzoek bij 175 koppels die gemiddeld zeven maanden getrouwd waren. Die moesten twee weken lang alle momenten opschrijven waarop ze het belang van hun partner voor dat van henzelf lieten gaan. Daarnaast moesten ze bijhouden hoe ze zich die dag voelden.

Daarnaast moesten ze ook opschrijven wanneer hun partner hen een gunst verleende en hoe ze zich die dag voelden. Uit een analyse van die notities blijkt dat de deelnemers gemiddeld 0,65 keer per dag iets liefs deden voor hun partner. Omgekeerd deed hun partner gemiddeld 0,59 keer per dag iets kleins voor hen. Uit die cijfers blijkt dat een lief gebaar niet altijd opgemerkt wordt, maar opvallend genoeg heeft dat geen invloed op het plezier dat iemand schept uit het verlenen van de goede daad op zich.
Het gaat hier om kleine pleziertjes die koppels elkaar doen, zoals een afspraak verzetten omdat het voor de ander beter uitkomt, een complimentje geven of iets liefs zeggen, of het ijs van de voorruit van de ander krabben. Gemiddeld dachten de deelnemers dat ze elke dag 65 lieve dingen deden voor hun partner en dat hun partner er omgekeerd 59 voor hen deed.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Leren hechten in de virtuele wereld

Geschatte tijd om tekst te lezen:3 minu(u)t(en)

Had je een Tamagotchi als een kind, of een soortgelijk spel waar je voor een huisdier of een persoon moest zorgen (bijvoorbeeld Nintendogs)? Heb je een hele hoop tijd geïnvesteerd als kind om uw virtueel diertje te verzorgen?   In de VS ontwikkelden universiteitsmedewerkers een virtueel kind waarvoor je moet zorgen om te kijken hoe je omgaat met hechting aan een baby, of je er voor kan zorgen, en.  Het kind wordt geboren en doorloopt alle leeftijden maar doet dat in een snel tempo. De keuzes die je maakt voor zijn of haar leven zijn onomkeerbaar. De onderzoekers wilden weten of de gevoelens ten opzichte van een “virtueel kind” gerelateerd zijn aan comfort  om dicht bij anderen in het echte leven te zijn.

Vanaf het moment dat mensen  jong zijn, leren ze ook dat ze op anderen kunnen rekenen in tijden van nood. Ze leren zich ook hechten aan personen, aan jong en oud. Sommigen ontwikkelen angstig en/of vermijdend hechtingsgedrag.  Sommigen ontwikkelen een angstig gedrag waarbij ze continu vrezen dat anderen hen zullen verlaten.  Er is niet zoveel onderzoek hoe attachment betrekking heeft ten opzichte van het hebben van kinderen. Echter, Rholes en  zijn collega’s vonden dat mensen die vermijdingsgedrag vertonen minder kans hebben om kinderen te hebben en zich veilig te hechten. Men wilde nu onderzoeken hoe gehechtheid zich verhoudt ten opzichte van virtuele kinderen? De onderzoekers verwachten dat de mensen met hoog vermijdingsgedrag en angst om zich te binden minder positieve gevoelens ontwikkelen ten opzichte van het opvoeden van een virtueel kind dan mensen met een lage vermijdingsstrategie in hechting.

145 studenten kregen een  virtueel kind toegewezen in het kader van een opdracht voor een universitaire opleiding. De studenten konden een aantal fysieke kenmerken van het kind zelf bepalen, maar het geslacht werd willekeurig toegewezen. De studenten moesten heel wat tijd spenderen aan hun virtueel kind(ongeveer 20 uur). Gedurende 12 weken moesten  studenten dingen doen, zoals hen eten geven en discipline bijbrengen.  Ze moesten telkens reflecteren over hun  ervaringen. Ze werden beoordeeld op wat ze schreven. Na 12 weken moesten ze vragen beantwoorden over hun houding ten opzichte van hun virtuele kind. Vragen gingen over hoe positief studenten zich voelden ten opzichte van hun kind, hoe veilig ze dachten dat hun kind was, en hoe bereid ze waren om er te zijn voor hun kind. Zij voltooiden ook een vragenlijst omtrent angstig en vermijdend hechtingsgedrag.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

Ontwikkeling van romantische relaties en seksualiteit van Nederlandse adolescenten in context: Project STARS

Geschatte tijd om tekst te lezen:13 minu(u)t(en)

Waarom heeft het ene kind al verkering, terwijl het andere nog nooit verliefd is geweest? Hoe komt het dat sommige jongeren eerder bezig zijn met seksualiteit dan anderen? Waarom hebben sommige jongeren vervelende ervaringen op dit gebied en andere niet?

 

Hoewel er in Nederland relatief veel aandacht wordt besteed aan relationele en seksuele vorming van kinderen en jongeren, zijn er nog altijd veel vragen. In het licht van bovenstaande en andere belangrijke vragen zijn onderzoekers van de Universiteit Utrecht en de Rijksuniversiteit Groningen in 2011 begonnen met Project STARS (Studies naar Trajecten van Adolescente Relaties en Seksualiteit).  Project STARS is een grootschalig landelijk onderzoek naar puberteit, verliefdheid, romantische relaties en seksualiteit. Het doel van Project STARS is om de relationele en seksuele ontwikkeling van jongeren in Nederland in kaart te brengen. Daarbij wordt ook gekeken naar de invloed van individuele kenmerken, de directe sociale omgeving en de media op deze ontwikkeling. Vragen die in het onderzoek centraal staan zijn:
“Hoe verloopt de relationele en seksuele ontwikkeling van jongeren tijdens de adolescentie?”
“Welke verschillen zijn er in deze ontwikkeling tussen jongens en meisjes, jongeren met verschillende culturele achtergronden en jongeren van verschillende onderwijsniveaus?”
“Welke rol spelen puberteit, persoonlijkheid, opvoeding, leeftijdsgenoten en internetgebruik bij deze ontwikkeling?”

Om deze onderzoeksvragen te beantwoorden hebben de Project STARS onderzoekers tussen 2011 en 2013 gegevens verzameld van 1297 jongens en meisjes in de leeftijd van 11 tot en met 18 jaar. Deze jongeren, afkomstig van basisscholen en middelbare scholen in heel Nederland, hebben vier keer een vragenlijst ingevuld over een periode van twee jaar. Door deze jongeren over tijd te volgen, kan Project STARS als eerste grootschalige onderzoek in Nederland daadwerkelijk kijken naar relationele en seksuele ontwikkeling. Bovendien heeft een deel van de deelnemende jongeren (en hun ouders!) tijdens het onderzoek meegedaan aan enkele kleinschalige dieptestudies, zoals bijvoorbeeld interviews of het bijhouden van logboeken. Met dieptestudies kan een gedetailleerder beeld verkregen worden van de processen en ervaringen omtrent de relationele en seksuele ontwikkeling tijdens de adolescentie.

Het Project STARS (Studies naar Trajecten van Adolescente Relaties en Seksualiteit) is een longitudinaal onderzoeksprogramma naar de ontwikkeling van romantische relaties en seksualiteit van adolescenten in Nederland, dat werd uitgevoerd tussen 2010 en 2015 en werd gefinancierd door de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) en het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek Seksualiteit (FWOS) in het kader van het NWO-programma Jeugd en Gezin. Het onderzoeksprogramma bestond uit vier aan elkaar gerelateerde deelprojecten. In elk van deze deelprojecten werd gebruik gemaakt van longitudinale gegevens van 1.297 adolescenten. Daarnaast zijn binnen de deelprojecten verschillende kwantitatieve en kwalitatieve verdiepingsstudies uitgevoerd.

Lees meer

© De copyrights van de hier weergegeven tekst rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke schendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. Deze website is reclamevrij en heeft geen inkomsten van welke aard ook.

1 2 3 12