Mooie vrouwen én mannen vinden vaker moeilijker een partner

Vrouwen vallen op glimlachende man bij dating
Vijf stadia van verliefdheid naar liefde
woman6

Bron www.flickr.com

Mooie mannen en vrouwen zijn vaker  single wat helemaal anders is dan we zouden verwachten.  Het is voor mooie mensen niet per sé gemakkelijker om iemand aan de haak te slaan. Natuurlijk trekt hun uiterlijk veel aandacht maar vele mensen denken dat ze al bezet zijn of dat ze toch geen kans maken bij zulk een mooi iemand.

Onder normale omstandigheden zullen minder aantrekkelijke personen de indruk hebben dat zij waarschijnlijk worden afgewezen als ze hun verwachtingen te hoog gesteld hebben en misschien overwegen zij in alle ernst alleen uit te gaan met mensen die ook onaantrekkelijk zijn.

Dit streefniveau werd onderzocht door Ellen Berscheid, e.a. (1971) van de University of Minnesota. Een experimentele situatie werd geschapen , waar de proefpersonen zelf een afspraak moesten maken. Dat geschiedde door hen een aantal foto’s van personen van de andere sekse voor te leggen en hun te vragen wie zij zouden willen ontmoeten. Uit het resultaat bleek dat de proefpersonen, vooral de vrouwen, meestal realistisch waren en partners kozen die ongeveer even aantrekkelijk waren als zij zelf. Faalangst bleek een matigende invloed bij hun keuze.

Al gaven de mannen zowel als vrouwen de voorkeur aan een zeer aantrekkelijke partner, toch blijken ze in de praktijk bereid zonodig met minder genoegen te nemen. Het streefniveau in liefdesaangelegenheden is afhankelijk van het eigen niveau van fysieke aantrekkelijkheid, en dat gaat zo ver dat men alleen initiatief wil ontplooien om een partner uit te nodigen als men het gevoel heeft dat er een goede kans  is dat men geaccepteerd wordt.


Dat laatste maakt dat knappe mannen en mooie vrouwen soms ook het slachtoffer kunnen worden van hun schoonheid in datingsituaties.  De mooisten  raken nogal eens geïsoleerd  omdat men te veel blijft steken in bewondering en het niet aandurft ze te versieren of mee uit te vragen. Vooral van mooie vrouwen verwacht men vaak niet dat ze ook nog serieus genomen willen worden.

Wie kent niet de klacht van mooie vrouwen dat ze worden ingehuurd of mee uitgevraagd door een baas of partner die alleen met haar wil pronken en nauwelijks geïnteresseerd is in haar capaciteiten en persoonlijkheid. Huwelijken tussen mensen die in uiterlijke aantrekkingskracht erg uiteenlopen , kunnen stranden op het machtsoverwicht van de mooiste. Soms is het voor aantrekkelijke mensen, die altijd bewonderd worden, moeilijker om levensproblemen het hoofd te bieden en vluchten ze te gemakkelijk in het aanbod van de altijd aanwezige alternatieven van nieuwe partners.

Zo komen ze ongeloofwaardiger en ontrouwer over, wat uiteindelijk in hun eigen nadeel gaat spelen. En tenslotte is er ook voor hen het dreigende vooruitzicht op het ‘verwelken’ van de schoonheid.

Wie zichzelf aantrekkelijk vindt, zal op zoek gaan naar dito vrienden, want mooie mensen staan letterlijk zowel als figuurlijk meestal in het middelpunt van de belangstelling. Zo wordt bevestigd door nieuw onderzoek aan de universiteiten van Oxford en Otago in Nieuw-Zeeland. De wetenschappers vroegen aan 172 proefpersonen om zichzelf een cijfer te geven voor hun al dan niet sexy zijn. Daarna mochten ze met elkaar praten in dezelfde ruimte, waar ze ook werden gefilmd.

Ze vormden groepjes met anderen die gelijksoortige uiterlijk eigenschappen hebben. Mensen die zichzelf een hoge score gaven op aantrekkelijkheid, waren geneigd om te praten met andere mooie proefpersonen. Aantrekkelijke vrouwen staan het vaakst in het fysieke middelpunt.

Een opvallende illustratie voor het feit dat mooie vrouwen het niet altijd zo veel gemakkelijker hebben in de partnerkeuze, ligt in het feit dat heel wat ‘Missen’ (Miss België en Miss Belgian Beauty) te maken krijgen met het stuklopen van hun relatie vlak nadat ze het kroontje gekregen hebben. Daarenboven hebben supermooie vrouwen altijd het probleem dat ze nooit zeker zijn of de man afkomt op haar persoonlijkheid, dan wel louter en alleen om te pronken in gezelschap met haar schoonheid of te kunnen profiteren van het mediacircus.  Als ze zelf op een minder mooie man vallen, die rijk is of veel macht heeft, blijft altijd het vermoeden bij de laatste dat ze alleen op hem verliefd zijn voor zijn geld. Vanuit dit oogpunt is een gemiddelde schoonheid soms meer aangewezen dat supermooi zijn.

De problemen die fysiek aantrekkelijke mensen kunnen ondervinden in vriendschaps- en partnerkeuzerelaties werden uitvoerig beschreven door Hatfield & Sprecher (1986) . Ten aanzien van aantrekkelijke personen heerst er  bij de minder aantrekkelijke personen vaak jaloezie en afgunst. Dit maakt dat ook een gewone vriendschappelijke relatie met een aantrekkelijk iemand van hetzelfde of andere geslacht niet altijd vlot verloopt.
Gewoon uitziende mannen en vrouwen ondervinden  dat knappe personen van het andere geslacht hen wel als vriend(in) willen nemen in plaats van romantiek en passie waar ze zelf naar uitkijken.

Ze vinden het vermoeiend altijd als buddy te worden beschouwd als ze meer willen. Knappen mensen ervaren echter een omgekeerd probleem. Als ze vriendschap of een platonische relatie zoeken met het andere geslacht wilt de andere partner meestal meer dan alleen maar vriendschap.   Andere vooral knappe vrouwen rapporteerden dat ze vaak als publiek bezit werden beschouwd omdat mannen zonder invitatie steeds maar weer op hen afkwamen. Nog anderen gaven aan dat wanneer de mannen eindelijk doorhadden dat ze echt neen zei, de mannen verschrikkelijk boos werden.  Ze beschouwden haar als een snob en dat ze koud en frigide was.  Elke ontmoeting werd zo minder prettig. Knappe mannen of vrouwen worden vaker lastig gevallen en in gewone vriendschapsrelaties zoeken anderen steeds meer dan een goede hartelijke babbel.(Salmon, 1983).

Om het andere geslacht te kunnen overleven moeten  knappe mannen en mooie vrouwen allerlei ingenieuze technieken ontwikkelen om relaties acceptabel te houden. Wanneer  een verbaasde vrouw  gewoon ‘neen’ zegt, blijven mannen toch verder met haar proberen.  Als ze op elke man die in haar interesse toonde, positief  reageerde  werd ze gelabeld als slet. Dit proces van voortdurend afstoten kost veel van de zelfwaarde van de aantrekkelijke persoon.  Mooie vrouwen en mannen hebben soms meer moeilijkheden om intieme vriendschappen aan te gaan met het andere geslacht.

Ander onderzoek toont aan dat  indien mannen en vrouwen de kans krijgen, ze de meest bedwelmende en meeste knappe persoon als mogelijk kiezen.  Wanneer verwerping  daarentegen mogelijk is, gaan mannen en vrouwen in het kader van het matchingprincipe hun eigen datingaspiraties verminderen tot op het niveau van hun eigen aantrekkelijkheid.

Dat maakt dat de aantrekkelijke persoon soms overblijft omdat binnen zijn/haar matchingrange niemand van hetzelfde niveau beschikbaar is. In 1983 beklaagde Tom Selleck zich erover in een artikel dat hij op dat moment problemen had in het ontmoeten van vrouwen omdat zijn roem vrouwen juist afschrikte.  Hoewel het vreemd lijkt, kunnen zeer mooie mensen vaak lang alleen blijven omdat iedereen denkt dat ze heel veel belangstelling van het andere geslacht hebben en niemand denkt dat ze eenzaam zijn. Ze denken dat ze niet de enigen zijn die willen daten met deze schoonheid, maar als iedereen zo denkt, vallen de knapperds juist uit de boot.  Het heeft veel te maken met het verschillend proces van daten met ordinair uitziende en met aantrekkelijke personen. Wanneer we met iemand willen uitgaan die er gewoon tot gemiddeld aantrekkelijk uitziet, dan vragen we meestal recht op de man of vrouw af of ze mee willen uitgaan. Meestal krijgen we dan ook directe feedback dat het antwoord ja of neen is.

Bij zeer aantrekkelijke personen ligt dat subtieler.  Meestal durven we niet rechttoe rechtaan vragen of ze willen daten, maar is het eerder via een omweg. Of ze zin hebben om samen een studietaak te maken op zaterdagnamiddag en dan samen nog iets te gaan drinken, of ze ook naar de tennisclub gaan op zondagnamiddag,…meestal gebeurt het allemaal meer verlegen met aarzeling en stotteren in de stem. Zulk een indirecte aanpak reduceert voor de verzoeker de kansen op verwerping.  De ander kan antwoorden dat het onmogelijk is om de taak samen te maken of dat er op zondagnamiddag iets anders gepland is…Ook voor onszelf is dat veiliger. Zo moeten we niet concluderen dat de aantrekkelijke persoon ons niet wil. We kunnen de interactie verlaten met een intact ego.

Bernstein, Stephenson, Snyder & Wicklund (1983) deden een experiment waaruit blijkt dat mannen alleen maar interesse durven tonen in aantrekkelijke vrouwen als ze een plausibel excuus hebben om dit te doen en hun verlangen zoveel mogelijk bedekt kan worden. Het experiment werd voorgesteld  alsof men de reactie van mensen op stomme slapstickfilms wilde nagaan.  Daarvoor waren in een lokaal twee televisiemonitoren met veel ruimte ertussen opgesteld.  Wanneer de man arriveerde zat een hoogst aantrekkelijke en schaars geklede vrouw reeds klaar in een zeteltje vlak voor één van de twee televisieschermen in het lokaal. Hoewel de mannelijke studenten dachten dat zij eveneens een studente was die deelnam aan het experiment, was het in werkelijkheid een onderzoeksmedewerkster.

De mannen werden willekeurig verdeeld in  een lage ambiguïteitsgroep (geen excuus conditie) of een hoge ambiguïteitsgroep (excuus conditie). In de ‘geen excuusconditie’ werd aan de proefpersoon verteld, hoewel er meestal een keuze was tussen twee films, dat een van de twee videorecorders stuk was en op beide schermen dezelfde film zou vertoond worden. In de ‘excuusconditie’ werd verteld dat ze konden kiezen tussen twee films ‘Slapstick’ of ‘ Sad Clowns’ waarbij beide films uitvoerig werden beschreven.  De mannen in beide condities werden gevraagd  om plaats te nemen voor een van beide televisieschermen.

Een stoel was beschikbaar vlak naast de aantrekkelijke dame  en twee lege stoelen waren beschikbaar aan de andere kant van het lokaal recht tegenover de eerste televisie. In de ‘geen excuus conditie’, d.w.z. de conditie waar op beide schermen dezelfde film werd vertoond, verkozen 75% van de mannen om alleen te gaan zitten. Alhoewel ze zeer graag naast de zeer bevallige dame waren gaan zitten, hadden ze geen werkelijk excuus om dit te doen aangezien op beide schermen dezelfde film werd vertoond. In de ‘excuus conditie’ met hoge ambiguïteit , koos 75 % van de mannen om juist wel vlak naast haar te komen zitten.  Ze hadden een excuus om dit te doen, namelijk ze konden voorwenden dat de gefavoriseerde film net werd getoond op hetzelfde scherm als waarvoor de dame zat. Het blijkt dus dat we eerder aarzelen om naar aantrekkelijke personen te stappen in romantisch geladen situaties, tenzij we een goed excuus hebben om ze aan te spreken. Het heeft voor gevolg dat zeer aantrekkelijke personen minder direct en meer onrechtstreeks benaderd worden, maar dat de bedoelingen die men aangeeft in de onrechtstreekse situatie, een of andere activiteit samen doen, eigenlijk erotisch geladen is, wat tot de nodige misverstanden aanleiding kan geven, als de aantrekkelijke persoon dit niet zo interpreteert.

Een tweede onderzoek werd doorgevoerd door dezelfde onderzoekers, deze keer zonder de aantrekkelijke vrouw.  In plaats daarvan werden mannelijke en vrouwelijke proefpersonen willekeurig aan elkaar verbonden  in een procedure die gelijkaardig was  als in de eerste situatie.   De vrouw in iedere tweeledige situatie (excuus en geen excuus condities) kon bijgevolg variëren van eerder alledaags tot zeer aantrekkelijk (de aantrekkelijkheid van zowel de mannen als vrouwen werd door twee onafhankelijke beoordelaars ingeschat).  Ook hier vonden de onderzoekers aanwijzingen voor hun gestelde hypothese.

Mannen verkozen meer te gaan zitten naast een aantrekkelijke dame als ze een excuus hadden om dit te doen. Als de vrouw onaantrekkelijk was, scheen het al of niet kunnen gebruiken van het excuus geen enkele rol te spelen.  Meestal vermeden ze haar.  Zoals verwacht beïnvloedde de eigen aantrekkelijkheid van de man zijn toenaderingsgedrag. Eerder aantrekkelijke mannen waren meer geneigd om naast de aantrekkelijke vrouwen te gaan zitten dan de onaantrekkelijke mannen. Bij de eerste groep speelde het al of niet kunnen aanwenden van een excuus geen enkele rol.  Ze hadden minder kansen op verwerping.

Er is geen enkele discussie over, concluderen Hatfield & Sprecher (1986) dat  anderen steeds verkiezen om toenadering te zoeken met de meest mooie mannen en vrouwen.  Maar, mensen die er goed uitzien moeten leren leven met het feit dat het verlangen om contact te zoeken niet altijd doorzichtig is.
Therapeuten geven aan dat mooie mensen soms minder vaardigheden en geduld ontwikkeld hebben om uit moeilijke relatiesituaties te geraken. Het is zeer eenvoudig  om de relatie op te geven en een andere relatie aan te gaan in vergelijking met de pijn die ze moeten lijden om te werken aan de intieme relatie. Dit laatste is  een verklaring waarom de Don Juans of  supermodellen zo snel wisselen van relatie.
Aantrekkelijke personen zitten ook altijd met de twijfel of de ander in de relatie nu wel echt in henzelf dan wel in hun uiterlijk geïnteresseerd is.  Ze twijfelen heel erg of de ander nog wel verliefd op hen is.

Dezelfde twijfel gaat uit van de ordinair uitziend persoon jegens de aantrekkelijke partner.  Hij/zij zal zich voortdurend afvragen of het nu de persoon zelf of alleen diens uiterlijk is wat hem/haar zo sterk in de ander aantrekt.

De liefde voor een aantrekkelijk persoon kan verminderen in de tijd omdat het er goed uitzien kan verminderen. Daarenboven kan in het begin van een relatie het er goed uitzien op zich voldoende zijn om een relatie te beginnen, maar na een tijdje wenst men meer.  Schoonheid is goed voor enkele dagen, maar wat daarna als het nieuwe eraf is… In een relatie wordt er veel gekregen , maar moet er ook veel geïnvesteerd worden. Aantrekkelijke mensen hebben hun hele leven altijd veel gekregen en minder geleerd om te investeren.

Door hun knappe uiterlijk werden ze altijd positiever bejegend, werden ze voorgetrokken en kregen ze meer kansen, zoals we in een ander deel uitvoerig hebben beschreven.  Als aantrekkelijke mensen weinig in de relatie investeren, kan dit snel tot ontgoocheling leiden bij de minder aantrekkelijke partner.

Het hebben van een knappe partner blijkt overigens ook in werkelijkheid niet altijd makkelijk te zijn. Een bescheiden onderzoekje van Katheringe Ganley (2002) toonde aan dat er een relatie bestaat tussen de fysieke aantrekkelijkheid en de ontrouw tussen hogeschoolstudenten

Zij onderzocht of aantrekkelijke studenten meer of minder trouw waren aan hun partner. Ze nam foto’s van de gezichten van 100 hogeschoolstudenten in Noord-Oost Pennsylvania (50 mannen en 50 vrouwen) en liet hen een vragenlijst met 20 vragen invullen. Een andere groep van 50 studenten (25 mannen en 25 vrouwen) moest de foto’s beoordelen op fysieke aantrekkelijkheid. Haar onderzoekshypothese ,dat fysiek aantrekkelijke personen meer bedrog en ontrouw plegen in romantische relaties, werd door de resultaten  bewezen. Aantrekkelijke personen  namen het niet zo nauw met de partnertrouw dan minder aantrekkelijk beoordeelde personen.

Bronnen

http://www.flair.be/nl/love-sex/359332/daarom-hebben-mooie-meisjes-dikwijls-geen-lief

Gielen, G. (2003) Onaantrekkelijk ? Beeldvorming over fysieke aantrekkelijkheid. Antwerpen-Apeldoorn :Garant-Uitgevers , 312 pp Boek + CD-ROM  (Opm : het boek is uitverkocht)

http://relatie.blog.nl/singles-dating/2016/04/01/mooie-vrouwen-staan-ook-altijd-in-middelpunt-van-belangstelling

 

© De copyrights van de hier weergegeven tekst(en)/foto's rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve en/of wetenschappelijke redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke of privacyschendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's/portretafbeeldingen op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights en de betrokken webpagina. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. We hopen op uw begrip bij een eventuele schending.

© This site is non commercial, only educational. All information is copyrighted from the original authors. If you find information or pictures on this site that are copyright to you, or that present you or relatives on the pictures and we have used them by accident without legal permission, please contact us immediately about the violation with link to the picture or webpage where you found it and the text or pictures will be removed asap. Contact gerardgielen@telenet.be in case. Thanks for your understanding for not respecting your privacy or copyrights by accident.

Print Friendly, PDF & Email