Virtueel afstandsknuffelen de toekomst?

Knappere partner, hoe slechter relaties
Slecht slapen maakt irritant

Opkomende technologieën laten toe om je dierbaren te voelen zelfs op lange afstand. Is remote knuffelen de toekomst?   Recente ontwikkelingen van teledildonica tot het sturen van virtuele kussen, of zelfs digitale orale seks maken erotische afstandservaringen mogelijk. Het is wel  geruststellend om te weten dat onderzoekers niet alleen erotische ervaringen nabootsen maar ook streven naar manieren voor mensen om de meest ontroerende aanrakingen namelijk een knuffel ook -over het internet te delen.  Voor sommige mensen is het onmogelijk om knuffels te ervaren omdat ze bijvoorbeeld zoals bij personen met autisme, menselijke contact schuwen of als er omwille van diverse redenen zoals werk een grote afstand is tussen geliefden of tussen ouders en kinderen enz.
Een korte geschiedenis van remote knuffelen
In de afgelopen jaren hebben we de ontwikkeling van de Teslasuit gezien. Het prototype stelt de drager in staat om een ​​breed scala van tactiele ervaringen, met inbegrip van een omhelzing te ervaren, via een netwerk van elektromagnetische knooppunten.

Dan is er de Hugvie: een soort interactief lichaamsaanvoelend kussen zonder dat het probeert het menselijk lichaam na te bootsen. Deze creatie van de Intelligence Robotics and Communications Laboratory in Japan biedt een gedeelde haptische ervaring tussen de gebruikers. Terwijl de Hugvie eigenlijk niet echt omhelst, gaat het een simulatie van de hartslag creëren, gebaseerd op de toonhoogte en timbre van de afzender.  Je moet je smartphone in de pop steken en terwijl je babbelt omhels je de pop. Dit zou tijdens het telefoongesprek een intense ervaring van knuffelen moeten geven, maar Nederlandse gebruikers vonden dat het eerder overeenkomt met het knuffelen van een opgevulde sok.


Vergelijkbaar in ontwerp is de Parihug, wat meer lijkt op een pluchedier dan een lichaamskussen.  Maar als de Hugvie, stuurt het een virtuele knuffel door het internet naar een met internet verbonden teddybeer. Je voelt een specifieke trilling in de teddybeer die overeenkomt met de knuffel die de persoon aan de andere kant je geeft.  Het lijkt een ideaal instrument voor een ouder die ergens ver weg is door werk of hobby en zijn kind van op afstand een knuffel wil geven.

Er is ook een Parihug app waarbij je via je smartphone van op afstand een knuffel kan geven.

In 2012  was er reeds de ontwikkeling van een veel meer letterlijke vorm van het omarmen van de technologie. Ryan Genz en Francesca Rosella-one maakten een HugShirt dat bij de drager ervan de warmte, hartslag en aanrakingsintensiteit waarneemt en dit doorstuurt naar een ontvanger  die ook ​​ook een HugShirt draagt. Via Bluetooth-geschikte smartphones worden dan de sensaties overgedragen.

En als je geen HugShirt draagt en je wil toch een knuffel geven aan iemand kan je die ook verzenden via een  digitale knuffel met een speciaal SMS-bericht of zelfs tijdens een chatsessie.

 

In 2010 werd  iFeel_IM! geïntroduceerd. Het is onduidelijk of het vest inderdaad op de markt is? Het is een harnas waarmee je op afstand emoties van een ander kan voelen.

iFeel_IM! staat voor ‘I feel therefore I am’. Dit prototype harnas geeft je knuffels, laat je vlinders in je buik, hartslag, koude rillingen over je ruggegraat en zelfs de ‘warme deken’ van verliefdheid voelen. iFeel_IM! is een harnas met een riedel sensoren, motortjes, luidsprekertjes en vibrators en ventilatoren. Twee ‘handen’ op je rug worden aangetrokken als je partner je bijvoorbeeld in Second Life een knuffel geeft. Een vlinder kietelt je onderbuik om de vlinders in je buik te simuleren en een ventilator blaast over je rug om je koude rillingen te geven.

De proof-of-concept iFeel_IM! werd tijdens de Augmented Human International conferentie in de Franse Alpen gepresenteerd. Volgens een van de makers, Dzmitry Tsetserukou, communiceren we via Twitter, sms en 3D virtuele werelden zonder dat we emotioneel verbonden raken. Met iFeel_IM! zoekt Tsetserukou naar een manier om de emotionele verbondenheid in de virtuele wereld tastbaar te maken.

In 2005 ontwikkelde een onderzoeker uit Singapore een technologie waarmee mensen elkaar virtueel kunnen knijpen, knuffelen of omhelzen. Een vergelijkbare technologie werd succesvol getest in contact tussen kippen en hun eigenaar.

Wie wil gaan doen aan ‘aanraken op afstand’ moet wel bereid zijn om een speciaal kledingstuk, een soort pyjama, te dragen met daarin sensoren, legt de ontwikkelaar van de technologie James Teh uit in de Singaporese krant The Strait Times. Teh is verbonden aan de Nanyang Technological University (NTU) 

Of dit op de markt gekomen is, blijft weer onduidelijk.

Momenteel gaat de evolutie verder en komen er meer en meer spectaculaire dingen op de markt.  Geïnspireerd door de behoeften van sommige personen met ASS (autisme) die wel warmte en knuffelen willen ervaren maar geen direct menselijk contact wensen, werd de T-Jacket ontworpen.

De T-jas is een kledingstuk dat druk uitoefent op de drager en de duur en de mate wordt bestuurd door een smartphone app van op afstand. De persoon die de knuffels geeft bestuurt van op afstand een jasje dat de drager aanheeft en kan op die manier lange afstandsknuffels doorgeven via het internet.

De voordelen van deze vorm van contact zijn perfect vermeld op de T-Jacket website: “Diepe contactdruk kan helpen bij het verbeteren van de kwaliteit van leven voor mensen die een constante stress en angst ervaren bij menselijk contact.”
De T-Jacket heeft als missie knuffels aan te bieden aan mensen voor wie reëel lichamelijk contact door een stoornis of belemmering onmogelijk is.

De T-Jacket is voorlopig wel erg duur, namelijk tot 599 dollars. Jammer natuurlijk.

 

Mogelijk biedt deze meer geavanceerde technologie ook perspectief in de sensuele sfeer zodat koppels elkaar van op afstand intens kunnen knuffelen zonder bij elkaar te zijn. Ze sturen zelf via allerlei impulsen de knuffels die de ander ervaart.  Misschien kan het ook perspectief bieden voor mensen die nood hebben aan een goede knuffel maar waar niet alleen door afstand maar ook door ethische belemmeringen het geven van echte knuffels niet mogelijk is. Denken we aan een knuffel in therapeutische context waar een mannelijke therapeut zijn vrouwelijke cliënt wil troosten, zonder die expliciet te willen aanraken, bijvoorbeeld een knuffel van een volwassene (man) naar een kind (dat niet van hem is maar waar hij een therapeutische relatie mee heeft), een knuffel naar iemand die je lichamelijk afstoot maar die je toch wil omhelzen, knuffels aan personen met een lichamelijke handicap in rolstoelen, knuffels naar personen die omwille van een levensbedreigende ziekte in een isoleerkamer verblijven, knuffels achter glas naar een gevangene,  enz.


Soms is alles wat we nodig hebben immers gewoon een omhelzing.  Knuffels en omhelzingen hebben keer op keer bewezen  om niet alleen prettig, maar enorm gunstig voor de gezondheid en het emotionele welzijn te zijn. Dus de werkelijke waarde van dergelijke producten kan niet onmiddellijk seksueel te zijn, maar bieden eerder een mogelijke oplossing voor mensen die depressief zijn, een angstig gevoel hebben of gewoon hunkeren naar fysiek contact.

Natuurlijk gaat er niets boven echt reëel, menselijk contact, maar wanneer dit door fysieke beperkingen zoals afstand, ethische bezwaren, ziekte, enz. niet mogelijk ik, biedt het interessante alternatieve mogelijkheden.

Bronnen

http://futureofsex.net/remote-sex/give-us-remote-hug-evolution-virtual-cuddling-expect-future/

https://www.bright.nl/virtuele-knuffels-kun-je-echt-voelen

https://www.emerce.nl/nieuws/de-virtuele-knuffel-komt-eraan

© De copyrights van de hier weergegeven tekst(en)/foto's rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve en/of wetenschappelijke redenen (onderwijsdoeleinden). Deze website is niet commercieel, bevat geen reclame en heeft geen inkomsten. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke of privacyschendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's/portretafbeeldingen op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights en de betrokken webpagina. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. We hopen op uw begrip bij een eventuele schending. Kennis is er om te delen, niet om te bezitten!

© This site is non commercial, only educational. All information is copyrighted from the original authors. If you find information or pictures on this site that are copyright to you, or that present you or relatives on the pictures and we have used them by accident without legal permission, please contact us immediately about the violation with link to the picture or webpage where you found it and the text or pictures will be removed asap. Contact gerardgielen@telenet.be in case. Thanks for your understanding for not respecting your privacy or copyrights by accident.Sharing knownledge is more important than possessing knowledge