Seksonderzoek van de afgelopen 50 jaar

Vrouwen gaan ver voor de liefde
Je lengte beïnvloedt het aantal sekspartners

Een van de eersten die zich echt met seksonderzoek bezig hield was Alfred Charles Kinsey

Photo by Everton Vila

Hij was een Amerikaans bioloog en seksuoloog die aan de wieg stond van de seksuele revolutie.

Alfred Kinsey studeerde biologie aan Bowdoin College en Harvard Universiteit en doctoreerde op een proefschrift over de studie van de galwespen.

Tijdens deze studies werd hij geconfronteerd met gradaties in seksueel gedrag, die later de basis zouden vormen van zijn onderzoek en publicaties naar de menselijke seksualiteit.

Tijdens zijn studies had hij zich radicaal afgekeerd van het methodistisch geloof, waarin hij streng en liefdeloos was opgevoed. Vanaf 1938 heeft hij zich beziggehouden met de studie van de menselijke seksualiteit. Hij zocht en vond onder meer een sponsor in de Rockefeller Foundation die net zoals hij voorstander waren van de eugenetica.

In 1948 en 1953 publiceerde Kinsey zijn bevindingen in de zogenaamde Kinsey reports. Zijn beschrijving van het geslachtsleven van Amerikaanse mannen en vrouwen waren voor velen opzienbarend en worden beschouwd als de eerste wetenschappelijke studie over de menselijke seksualiteit. De wetenschappelijke waarde van zijn werk wordt tegenwoordig op een aantal punten sterk betwist.

Zijn grootste ergernis was dat de medische wetenschap zich niet baseerde op onderzoek over seksueel gedrag. En daarom begon hij gegevens te verzamelen. Heel veel data. Hij ondervroeg meer dan 18.000 Amerikanen en hij wilde meer dan 100.000 mensen interviewen.

Een van Kinsey’s bevindingen was dat er veel meer homoseksualiteit voorkwam dan tot dan toe werd veronderstelt. Hij schatte dat tenminste 37% van de mannen weleens homoseksueel contact had gehad en dat tenminste 10% van de mannen ‘zuiver’ homoseksueel zijn. Ook was Kinsey de eerste die vond dat mensen niet slechts in twee categorieën zouden moeten worden ingedeeld (homoseksueel of heteroseksueel) maar dat er eerder sprake was van een spectrum. 140707-masters-johnson-post

Zijn onderzoek was baanbrekend en revolutionair dat seks een legitiem onderwerp was voor wetenschappelijk onderzoek. Nog steeds worden onderzoeken gedaan die voortborduren op het werk van Kinsey’s indelingen van het menselijke seksuele gedrag.

Hoewel Kinsey getrouwd was, zou je kunnen zeggen dat hij een latente homoseksueel was. Dat is wellicht niet zo verrassend als je naar zijn interesse voor mannelijke seksualiteit kijkt. Zo onderzocht hij nauwkeurig hoe ver een man spuit als hij klaarkomt.Hij zei daarmee te willen onderzoeken of de afstand waarmee mannen spuiten een effect heeft op de kans dat een vrouw zwanger werd, of dat de baarmoeder een zuigende werking had tijdens het vrouwelijk orgasme. Hij liet meer dan 300 mannen filmen terwijl ze zich aftrokken en klaarkwamen. Later onthulden biograven dat Kinsey worstelde met zijn homoseksualiteit. Als tiener strafte hij zichzelf door een tandenborstel in zijn plasbuis te duwen en hij had ook poepseks neigingen. Een beetje vreemd was hij wel, maar hij was ook een sterk voorvechter van diversiteit.

 

Naast Kinsey was er in de jaren ’50 nog een beroemd onderzoeksduo. In de Verenigde Staten is de serie Masters of Sex sinds kort op de televisie. Deze is gebaseerd op onderzoeken naar mensen en seks die William Masters en Virginia Johnson deden van 1957 tot 1990. Hun research was voor die tijd baanbrekend, onconventioneel en werd wereldwijd gelezen

William Masters en Virginia Johnson (bekend als ‘Masters & Johnson’) gingen immers nog een stapje verder met hun onderzoek. Zij lieten twee mensen copuleren in hun (geïmproviseerde) laboratorium met als doel meer te weten te komen over vruchtbaarheid en reproductie. Masters was nogal fel tegen de angst voor seksonderzoek. Hij werd gefrustreerd door de angst van de publieke opinie, angst vanuit religieuze intolerantie, politieke tegenwerking en angst voor kwezelarij en vooroordelen, zowel van collega’s als buiten de professie.

Wat Masters & Johnson deden zou nu niet meer door de beugel kunnen. Ethische commissies zouden nooit toestemming geven om twee willekeurige mensen seks met elkaar te laten hebben, bijvoorbeeld. Johnson was Masters’ secretaresse. Hij vroeg haar te helpen bij zijn onderzoek, omdat hij dacht dat een vrouwelijke onderzoeker de geloofwaardigheid ten goed zou komen. Een man die naar twee neukende mensen zou kijken zou wellicht verdacht worden gevonden.

Masters & Johnson gaven overigens ook aanbevelingen om mannen middels therapie te genezen van homoseksualiteit. En dat bewijst maar weer dat ook wetenschappers mensen zijn, dat mensen fouten maken en dat zelfs de meest slimme wetenschappers soms conclusies trekken die de waarheid geweld aan doen.

De theorie van Foucault over homoseksualiteit.

Michel Foucault schreef eind jaren 70, begin jaren 80 zijn laatste en driedelige werk ‘de geschiedenis van de seksualiteit’. Volgens Foucault is ‘homoseksualiteit’ een 19e-eeuwse uitvinding. Ook in de oudheid was het fenomeen dat twee mannen seks met elkaar hebben bekend, maar dit betekende niet dat zo’n man dan ook meteen een homo was. De seksuele aantrekkingskracht tussen twee mensen van hetzelfde geslacht was geen onderdeel van iemands identiteit. Pas in de 19e eeuw ontstond het idee dat iemand homoseksueel is, dat het een onderdeel uitmaakt van zijn of haar identiteit. Dit is een voorbeeld van de manier waarop het discours de ervaring van seks en seksualiteit vormt.

Een halve eeuw geleden schatte Kinsey dat 10% van de volwassen gehuwde vrouwen nog nooit een orgasme had gehad tijdens seks met hun man. Maar liefst 40% van de vrouwen kreeg hun eerste orgasme door masturbatie. Daarom concludeerde Kinsey dat een orgasme tijdens de copulatie eerder uitzondering was dan regel. Hij was daarom een fervent tegenstander van het idee dat vrouwen klaar zouden moeten komen door alleen penetratie. Kinsey was een groot voorvechter van clitorale stimulatie in een tijd dat anderen dat trivialiseerde.

Masters & Johnson concludeerden dat het vrouwelijke orgasme wordt veroorzaakt door 3227594stimulatie van de clitoris. Druk die uitgeoefend word op de clitoris en schaamlippen tijdens seks met penetratie, is nodig om de vrouw klaar te laten komen. Daarmee gaf het tweetal aan dat de clitoris cruciaal was. Helaas concludeerden ze ook dat vrouwen die niet konden klaarkomen tijdens de coïtus lijden aan een seksueel gebrek.

Ze waren daarin helaas niet de enigen. Ook researchers Edmund Bergler en William S. Kroger definieerden frigiditeit als ‘het onvermogen van een vrouw om een vaginaal orgasme te krijgen tijdens seks’. Dat bleek wel uit hun boek uit 1954, getiteld ‘Kinsey’s Myth of Female Sexuality: The Medical Facts’. Het sleutelwoord in de titel is ‘mythe’. Deze mannen moeten hele ongelukkige vrouwen hebben gehad.

Andere onderzoekers probeerden vrouwen te hulp te schieten. Chirurg W. G. Rathmann beschreef in 1959 in een wetenschappelijk onderzoek, dat het verwijderen van de ‘clitorishoed’ het makkelijker zou maken voor mannen om het gevoelige plekje te vinden. Hij beschreef onder meer een vrouw die vier mannen versleet totdat ze deze ingreep liet doen.

Het was in 1976 dat er pas echt meer begrip kwam voor het vrouwelijke orgasme. Toen Hite_Report_A_Nationwide_Study_of_Femaleverschoon het beroemde Hite rapport. Onderzoeker Shere Hite interviewde meer dan 100.000 vrouwen in de leeftijd tussen 14 en 78.

Zij concludeerde dat 70% van de vrouwen niet in staat is tot een orgasme door penetratie, terwijl ze wel kunnen klaarkomen door stimulatie van de clitoris. Dit percentage wordt nog steeds als meest accuraat beschouwd. Vrouwen van over de hele wereld bejubelde Hite’s conclusie dat vaginale orgasmen eerder uitzondering zijn dan regel.

Het eerste rapport, over vrouwelijke seksualiteit, sloeg in 1976 in de Verenigde Staten in als een bom. Uiteindelijk werden er zo’n twintig miljoen exemplaren van verkocht.

Het kernpunt uit Hite’s onderzoek onder 3.000 vrouwen was dat maar een derde van hen een orgasme bereikt tijdens de coïtus met de man. De overgrote meerderheid van de vrouwen kan wel heel gemakkelijk klaarkomen via masturbatie. Door de traditionele fixatie op geslachtsgemeenschap en de ondergeschiktheid van de vrouw in de meeste seksuele relaties beleefden vrouwen (en van de weeromstuit vaak ook mannen) minder genot aan heteroseksuele seks dan mogelijk zou zijn. Kortom, een nieuwe seksuele moraal was gewenst.

Hite groeide prompt uit tot een coryfee van de vrouwenbeweging. Uit meer traditionele hoek kreeg ze veel kritiek. Ze zou een niet representatieve groep vrouwen hebben gebruikt voor haar onderzoek en het klassieke gezin ondermijnen. Dat weerhield Hite er niet van haar onderzoek voort te zetten. In de jaren daarna volgden nog verschillende andere geruchtmakende publicaties.

Haar boek uit 1987 over de erotische emoties van vrouwen tijdens seks leidde opnieuw tot woedende reacties onder het religieuze en conservatieve deel van Amerika. Het net opgerichte Fox Television van Rupert Murdoch gaf haar de volle laag als radicale feministe en verraadster van de vertrouwde gezinswaarden. Op de televisie liet het station onbekommerd haar woning in New York zien, adresgegevens incluis. Ze kreeg te maken met zoveel overlast dat zij en haar toenmalige Duitse echtgenoot in 1989 besloten de Verenigde Staten te verlaten. Hite gaf uit protest haar Amerikaanse paspoort op en werd Duits staatsburger.

Interessant genoeg kreeg Hite veel kritiek van statistici, die aangaven dat haar conclusies statistisch onjuist waren. Kritiek die Masters & Johnson, die toekeken hoe vrouwen klaarkwamen tijdens de penetratie, of Kinsey, die dezelfde conclusie al had getrokken, niet ten deel vielen.

Bronnen

http://www.nbrplaza.com/wat-heeft-een-halve-eeuw-aan-seksonderzoek-opgeleverd/

https://nl.wikipedia.org/wiki/Alfred_Kinsey

http://www.rug.nl/education/scholierenacademie/studieondersteuning/profielwerkstuk/alfasteunpunt/subjects/onderwerpen/filosofie/seksualiteit

https://www.nrc.nl/nieuws/2007/11/17/seks-zou-een-dans-moeten-zijn-11436265-a1310204

© De copyrights van de hier weergegeven tekst(en)/foto's rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve en/of wetenschappelijke redenen (onderwijsdoeleinden). Deze website is niet commercieel, bevat geen reclame en heeft geen inkomsten. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke of privacyschendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's/portretafbeeldingen op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights en de betrokken webpagina. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. We hopen op uw begrip bij een eventuele schending. Kennis is er om te delen, niet om te bezitten!

© This site is non commercial, only educational. All information is copyrighted from the original authors. If you find information or pictures on this site that are copyright to you, or that present you or relatives on the pictures and we have used them by accident without legal permission, please contact us immediately about the violation with link to the picture or webpage where you found it and the text or pictures will be removed asap. Contact gerardgielen@telenet.be in case. Thanks for your understanding for not respecting your privacy or copyrights by accident.Sharing knownledge is more important than possessing knowledge