Een legalisering van prostitutie?

Vrouwentranen remmen sekslust
Genetische seksuele aantrekkingskracht
sekswerk

Bron www.schamper.ugent.be

Praten over sekswerk is voor velen nog steeds een taboe. En ondanks een wettelijk verbod op het exploiteren van sekswerk, gebeurt net dát onder de neuzen van de beleidsmakers. Tijd voor duidelijkheid, vinden Gert Vermeulen en Tom Claes van de Universiteit Gent.

“Prostitutie is maar een onderdeel van een veel breder domein, ook wel sekswerk genoemd. Sekswerk is het amalgaam van Enerzijds is er het kamp van zij die sekswerk openlijk willen gaan bestrijden, zoals de ex-minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (cdH). Zij stelde voor klanten van sekswerkers te gaan bestraffen en dus te criminaliseren, zoals in Zweden reeds gebeurt. Anderzijds zijn er heel wat mensen binnen de sector en academici als Gert Vermeulen (hoogleraar strafrecht) die het sekswerk net willen reguleren, en zelfs legaliseren.

Vermeulen wil het debat aangaan: “Het voorstel van Milquet is onwaarschijnlijk storend. Ik voel me echt duizend keer feministischer dan Milquet als ik ervoor pleit dat vrouwen die keuzes maken in hun leven, moedige keuzes, recht op zelfbeschikking verdienen.” Moreel mijnenveld Hoe zit het nu met die ambigue visie op sekswerk? Sekswerk dat enerzijds oogluikend wordt gedoogd, maar anderzijds wel wordt gezien als een (noodzakelijk) kwaad? “Ik meen dat er in onze maatschappij mensen zijn die in voldoende vrije omstandigheden een keuze kunnen nemen om zulke zaken te doen.”

Professor Tom Claes is gespecialiseerd in seksuele ethiek en politiek. “Onze samenleving is gigantisch hypocriet: je ziet seks overal. Mensen staan met hun kont te draaien in videofilmpjes en mensen sturen voortdurend geseksualiseerde boodschappen. Seks is het universele glijmiddel in reclame en alomtegenwoordig in de publieke ruimte – daar gaat het seksualiseringsdebat over. Seksualiteit is voor velen een van de meest intieme dingen in het leven en in die zin is het vercommercialiseren ervan hoogstwaarschijnlijk problematischer dan wanneer je puur fysieke arbeid gaat vercommercialiseren.” Maar we moeten, aldus Claes, een onderscheid maken tussen het vrijwillig en gedwongen aanbieden van seksuele diensten.
“Indien iemand gedwongen wordt om seksuele diensten aan te bieden zoals bij trafficking het geval is, wanneer er dus geen vrije keuze is en de omstandigheden vaak verschrikkelijk zijn, is dat géén prostitutie of sekswerk, maar simpelweg misdadige uitbuiting. Dat is trouwens de visie van de sekswerkers zelf. Maar er is ook een tweede groep, zeer actief binnen de feministische beweging, die stelt dat prostitutie als zodanig steeds uitbuiting is en dat ‘sekswerk’ daarom een onmogelijk concept is.”

Het probleem is volgens Claes en Vermeulen dat de sekswerker altijd als slachtoffer wordt gezien. Claes: “Abolitionisme is eigenlijk een moreel primaat waar prostitutie wordt gezien als een sociaal product dat als inherent immoreel moet worden beschouwd. Daarbij wordt prostitutie in die context voorgesteld als een product van mannelijke dominantie. Die definitie is te simpel.

De criminalisering van de cliënt vind ik een tragische en zeer negatieve weg die sekswerk in de illegaliteit drukt en zeer veel vrouwen in gevaar zal brengen.” Ook Vermeulen hekelt die abolitionistische visie. “Het werkt niet. In Zweden, waar de klant gecriminaliseerd wordt, gaat men uit van een genderidee. Ik ga niet ontkennen dat er dominant meer vrouwen  in die sector zitten, maar wat totaal onderschat wordt, is de agency die vrouwen hebben als sekswerker. Zij zijn in Europa vaak heel bewust in control. Zij zijn geen slachtoffer.

 

Mannen moeten daar niets proberen, hé. Die vrouwen hebben de touwtjes in handen. Het is overigens een ontkenningsissue. Men ontkent bijvoorbeeld totaal dat er mannen- of jongensprostitutie is.
In Zweden bestaat dat blijkbaar niet. Alles gaat dan ondergronds. Er zijn geen deftige studies meer. De Zweden durven met geen studies komen. Ben je dan beter af alles illegaal te laten verlopen, niets meer te gedogen en te zeggen: ‘Het bestaat niet’? Dat leidt tot niets.” Professor Claes verzucht: “Het is een moreel mijnenveld. Sommigen gaan er immers van uit dat niemand met een right set of mind in de prostitutie zou stappen.”

Professor Vermeulen is cynisch over het gegeven: “Over die ideeën, die sterk gesteund worden door een aantal vrouwenbewegingen als The European Women’s Lobby, de Milquets van deze wereld, die vanuit een nieuw ethisch reveil handelen. Ze bekijken alles vanuit een bepaald genderperspectief en komen tot een nieuw soort feminisme dat ik nog altijd niet kan plaatsen. Ik voel me echt duizend keer feministischer dan Milquet als ik ervoor pleit dat vrouwen die keuzes maken in hun leven, moedige keuzes, recht op zelfbeschikking moeten kunnen krijgen. Het is echt problematisch, meer nog, misdadig, om dat standpunt in te nemen. Ik krijg geërgerde reacties van mensen in de sector, van prostituees, die zeggen: ‘Alstublieft, laat dit stoppen, want ik maak keuzes in mijn leven, en ik wil dit paternalisme echt niet hebben.’ Dat is onbetamelijk.”

Evie Embrechts, voorzitster van Feministisch en Links (FeL) geeft toe dat de feministische beweging niet genoeg samenwerkt met de sector. “Daardoor zitten we met een probleem. Maar vrije keuze kan gekoppeld worden aan onze vrije markt. Het zijn vaak de sterksten die de zwakkeren onderdrukken. Ik ben het principieel
filosofisch eens met het recht op zelfbeschikking, maar in de praktijk is er een realiteit van machtsverschillen. Het geweld in de sector wordt onderschat. Zo kampen voormalige prostituees vaak met posttraumatische stressstoornissen.”

In België bestaat er momenteel geen officieel sociaal statuut, wat problemen oplevert op fiscaal en medisch vlak voor de sekswerkers. Een bordeel kan officieel niet bestaan, omdat het sekswerk exploiteert. Sekswerkers kunnen zich wel op twee verschillende manieren legaal organiseren. Ten eerste kunnen ze zich als zelfstandige inschrijven, waarbij de sekswerker netjes belastingen betaalt. Ten tweede kan men werken in dienstverband. In dit laatste geval gaat het over de barmeisjes op de Kortrijksesteenweg of de masseuse van de Thai om de hoek. Officieel zijn seksuele handelingen daar verboden, maar uiteraard is er veel verdoken prostitutie waarvoor een gedoogbeleid geldt in de meeste steden.

Vermeulen verduidelijkt dat dus niet alleen nationale wetgeving, maar ook internationale afspraken een legalisering in de weg staan. “Er zijn problemen voor de landen die het verdrag van 1950 van de VN met betrekking tot mensenhandel hebben geratificeerd. Dat verdrag verbiedt het exploiteren van prostitutie, het economisch exploiteren, zonder dat daar enige ‘uitbuiting’ bij komt kijken, dus zelfs als die prostitutie volkomen consensueel en vrijwillig tot stand is gekomen.” Door de ratificatie van dat verdrag is het voor veel landen op juridische eieren lopen wanneer het gaat over de totstandbrenging van eigen wetgeving. “Er zijn allerhande vereisten tot criminalisering die teruggaan op dat VNverdrag. Het is een verdrag dat in feite versleten is en dat prostituees classificeert als mensen die tegen zichzelf moeten beschermd worden. De prostituees zelf zijn niet strafbaar in die redenering, wel al diegenen die er omheen zwermen, als uitbater, reclamemaker, vitrineverhuurder enz.
Nederland heeft het verdrag nooit geratificeerd, wat hen in een iets comfortabelere positie heeft gebracht om beleid te voeren.” Dat heeft er dan ook voor gezorgd dat onze Noorderburen een duidelijke wettelijke omkadering konden bieden aan sekswerkers. “In 2000 heeft men daar uiteindelijk beslist om het bordeelverbod op te heffen. Dat betekent dat Nederland sinds dan legale seksbedrijven (niet alleen bordelen en escortbedrijven, maar ook bijvoorbeeld pornoproducenten, n.v.d.r.) kon hebben. Dat is al een stap in de goede richting.”

koppel water

Bron G Gielen

Toch is het beleid dat Nederland voert niet zaligmakend voor de prostituees én voor de samenleving. Zeker de eerste jaren kampte de wetgeving met heel wat kinderziekten, weet Vermeulen. “Een punt dat aanvankelijk problematisch was dat politie en justitie na de legalisering massaal zijn beginnen controleren in de nieuwe, legale seksbedrijven, wat eigenlijk het nut van legaliseren wegneemt. Je conformeert je dan aan allerhande regels, wat de bedrijfskost verhoogt, en wordt het voorwerp van excessieve controles. Terwijl diegenen die de norm niet willen halen, onder de radar blijven en illegaal blijven doorwerken, geen controles krijgen. Dat was een beetje wrang. Een foute strategie. Om compliancebevorderend te werken, mag je natuurlijk wel eens een steekproefcontrole houden,maar voor de rest: een handje geven en zeggen: goed bezig.”

Draagvlak

“In de vorige regering was het legaliseren van prostitutie zeker niet mogelijk. Ik denk dat het ook geen prioriteit is voor deze regering, ook al zijn de partijen meer geschikt om daar wel over na te denken”, zegt Vermeulen. Wanneer we ons oor te luisteren leggen bij enkele politieke partijen,is er duidelijk geen eensluidende visie.
Federale regeringspartij Open VLD is voorzichtig in haar communicatie en vindt een wijziging in wetgeving niet onmiddellijk aan de orde. CD&V is momenteel bezig met het herbekijken van haar standpunt en wil dus ook nog niets kwijt. Op het kabinet van de minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) vallen de woorden ‘wittebroodsweken’, ‘kort dag’ en ‘andere klemtonen in beleidsverklaring’. De woordvoerder van Jambon, Olivier Van Raemdonck, laat wel weten dat het dossier zeker nog aan bod komt in deze legislatuur.
Vermeulen: “Ik verwacht dan ook niet dat een legalisering voor morgen is. Een alternatief waar ik al een tijdje op werk, is het idee van zelfregulering, waarbij de sector zelf, of een deel van de sector, zichzelf zouden beginnen reguleren en afficheren als zijnde bona fide ondernemers die niet willen uitbuiten. Normaal gezien zouden ze op die manier wel kunnen vermijden om onder de zware kwalificatie van mensenhandel te vallen.” In dat geval zou het gaan om een certificering door de sector zelf of door een derde partij. Grosso modo op dezelfde wijze als slagers die het keurslagerlabel willen behalen, bepaalde extra normen naleven, daar controles op organiseren en onder die voorwaarde als zodanig worden gecertificeerd.Vermeulen: “Ik zou als klant naar dat bedrijf gaan waarvan ik weet dat er enkel mensen volkomen consensueel aan prostitutie doen. Dus klanten zouden logischerwijze getriggerd worden om naar die bedrijven te gaan, wat die bedrijven ook een economisch voordeel oplevert.

Het zou als bij-effect hebben dat de bedrijven die dat label niet willen halen en zich niet willen conformeren aan een hoge standaard, uit de markt geprijsd worden omdat de klanten daar wegblijven. In die zin ben ik wel het idee genegen om een heel smalle strafbaarstelling in te voeren voor klanten die bewust gebruik maken van diensten van een slachtoffer van seksuele mensenhandel of uitbuiting. Op voorwaarde dat er voor de klant ook een keuzemogelijkheid bestaat voor een gecertificeerd bonafide-bedrijf.

Ofwel maak je prostitutie dus legaal, wat niet onmiddellijk zal gebeuren, ofwel organiseert de sector zich zodanig dat ze zelf een duidelijk onderscheidingscriterium introduceren en zo een scheiding der markten (bona fide vs mogelijk mala fide) tot stand brengen.”

In de Verenigde Staten bestaat al een dergelijk systeem, vertelt Vermeulen. “Ik zag vorig jaar in de V.S. dat een internationale koepel van massagesalons nu ook de strijd tegen mensenhandel aanbindt en de eigen sectorale certificeringsnormen in die zin bijstelt.” Er heerst veel twijfel of er een maatschappelijk draagvlak bestaat om sekswerk te gaan legaliseren. Vermeulen betwijfelt of er echt wel zoveel tegenstand zou zijn. “Doe gewoon eens een poll op de radio en je krijgt 99% telefoons die zeggen dat het zeker moet kunnen. Er zal steeds één kleine rimpel in het water zijn die tegen zal zijn uit morele overwegingen. En het is die rimpel die vandaag veel lawaai maakt. Misschien moeten wij ook onze stem eens wat krachtiger laten horen. Ik wil niet gelabeld worden als iemand die pro is, wel als iemand die nadenkt en wetenschappelijk naar de materie kijkt en weet dat de meeste uitbaters en exploitanten bona fide werken en het niet slecht voorhebben met de rechtspositie van sekswerkers.”

Studenten

Enkele jaren geleden getuigden een paar studentenprostituees anoniem in het Gentse universiteitstijdschrift Schamper. Opvallend daarbij was dat het ging om personen die het niet noodzakelijk financieel slecht hadden. Professor Vermeulen bevestigt die tendens in de Arteveldestad Gent: “Velen doen dat niet omdat ze met de rug tegen de muur staan, maar vanuit de gedachte: ‘Ik heb gewoon meer cash, ik kan me meer extra’s permitteren’. Dus de perceptie van jonge mensen is heel duidelijk: ‘Ik doe dit soms, vaak omdat ik het niet onleuk vind, ik seks graag, ik verdien er iets mee’. Het is niet dat het absoluut noodzakelijk is. We moeten hier meer inzicht in krijgen.”

Om het studentensekswerk in Gent in kaart te brengen, dienden professor Claes en professor Vermeulen een voorstel in om dit te mogen doen aan onze universiteit. “Dat werd om verschillende redenen afgewezen. Maar volgend jaar proberen we het opnieuw.”
Vermeulen wil wel dat de universiteit geen te grote rol inneemt.

“Maar als het idee aan de UGent is om een support service opzetten om prostituerende studenten op te vangen omdat de universiteit dat niet goedkeurt, vind ik dat persoonlijk nogal paternalistisch. Mocht de universiteit daar een morele opinie over hebben, zou ik daar een probleem mee hebben, zeker een universiteit als de onze. We moeten niet moraliseren, wel normaliseren.”

 

Tom Claes weet waar de plaats van de universiteit in dit dossier zou moeten zijn. “Een groot probleem met studentensekswerkers: die vallen overal tussen uit. Wie zijn ze, wat doen ze en met hoeveel zijn ze? Als er problemen zijn, waar kunnen ze dan naartoe? De studentenarts? Mijn suggestie luidt om de  gezondheidsvoorzieningen in het hoger onderwijs open te stellen om dit soort mensen op een of andere wijze een aanspreekpunt te geven.

Dus ik zou voor een sensibilisering spreken, maar geen enkele universiteit wil natuurlijk gelabeld worden als een universiteit waar studentenprostituees zijn.” Professoren zouden de kans moeten krijgen om het studentensekswerk in Gent in kaart te brengen. Vermeulen: “Het is interessant om te bestuderen en het zou veel informatie geven over de seksuele moraal en attitudes van jonge mensen, die de generatie van morgen uitmaken en dus de maatschappelijke norm op vlak van goede zeden en dergelijke gaan bepalen.

Als je ergens de vinger aan de pols wil houden, de maatschappelijke hartslag wil voelen, dan moet je dat doen bij mensen die die leeftijd hebben. Het is uniek om dat te doen.”

Bron

Schamper Onafhankelijk universiteitsblad van U Gent.Jaargang 40 // # 548 //1 December 2014

http://steentijd.schamper.be/548/aan-dat-moreel-paternalisme-hebben-ze-echt-niets

Pieter De Smet, Selin Bakistanli en Laura Massa

https://www.stampmedia.be/artikel/prostitutie-maakt-ons-seksleven-spannender

© De copyrights van de hier weergegeven tekst(en)/foto's rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve en/of wetenschappelijke redenen (onderwijsdoeleinden). Deze website is niet commercieel, bevat geen reclame en heeft geen inkomsten. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke of privacyschendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's/portretafbeeldingen op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights en de betrokken webpagina. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. We hopen op uw begrip bij een eventuele schending. Kennis is er om te delen, niet om te bezitten!

© This site is non commercial, only educational. All information is copyrighted from the original authors. If you find information or pictures on this site that are copyright to you, or that present you or relatives on the pictures and we have used them by accident without legal permission, please contact us immediately about the violation with link to the picture or webpage where you found it and the text or pictures will be removed asap. Contact gerardgielen@telenet.be in case. Thanks for your understanding for not respecting your privacy or copyrights by accident.Sharing knownledge is more important than possessing knowledge