Toestemming tot seks geven praktisch moeilijk voor jongeren

Groter aantal valse aanklachten grensoverschrijdend gedrag dan beweerd
HPV vaccin leidt niet tot meer risicovolle seks
Geschatte tijd om tekst te lezen: 4 minu(u)t(en)

Bron Scott Webb www.unsplash.com

Het onderwerp seksuele toestemming lijkt dagelijks in het nieuws te zijn, vooral omdat #MeToo een jaar geleden op de proppen kwam. Van posters tot podcasts, er zijn eindeloze bronnen die het belang van het krijgen en geven van uitdrukkelijke toestemming bevorderen. Velen suggereren dat een “ja” altijd enthousiast moet zijn en dat partners “eerst moeten vragen en vaak vragen”.

In principe zijn dit goede berichten. Maar onderzoek van Elsie Whittington , lector criminologie van de Manchester Metropolitan University onder meer dan 100 jongeren van 13 tot 25 jaar geeft aan dat ze het belang van toestemming begrijpen, maar  het moeilijk vinden om dit advies in de praktijk te brengen. Ze willen kansen om uit te zoeken hoe begeerte en afwijzing kunnen worden beheerd. Maar heel vaak starten en eindigen  gesprekken over toestemming – vooral op scholen – vaak met juridische definities en beslaan ze veel zwart-witvoorbeelden.

Een belangrijke bevinding uit het onderzoek is dat het doen van expliciete en mondelinge toestemming ongemakkelijk is. Het is belangrijk om te erkennen en te praten over deze onhandigheid, in plaats van simpelweg ideale voorbeelden van instemming voor te stellen, alsof iedereen ineens in staat zal zijn om “gewoon te vragen” of “nee te zeggen” zonder twijfel of verwarring.

Het is belangrijk om te praten over de “grijze gebieden”; die contexten waarin verschillende reacties het verkrijgen en geven van toestemming betekenen, kan verwarrend of moeilijk zijn. Bijvoorbeeld, wanneer seks niet de progressie volgt die vaak in porno, films en series wordt geportretteerd, of wanneer jongeren leren navigeren door de verschillende dynamiek die ontstaat bij mensen die ze goed kennen, en mensen die ze niet kennen.

Dit is vooral belangrijk voor mensen die weinig of geen seksuele ervaring hebben en weinig mogelijkheden om de complexe en emotionele kanten van seks te bespreken zonder angst voor oordeel. Het is duidelijk dat navigeren door seksuele intimiteit ingewikkelder is dan de gangbare media en educatieve boodschappen suggereren. Vooral wanneer veel mensen (vrouwen in het bijzonder) niet goed geoefend worden in het zeggen van “nee” – zelfs in situaties die niet seksueel zijn.

De moeilijkheden om ‘nee’ te zeggen

Het is duidelijk bewezen dat – met name in de Britse samenleving van de middenklasse – het zelden voorkomt dat mensen een absoluut “nee” zeggen tegen iets. Van jongs af aan worden mensen aangemoedigd om beleefd te zijn, te voorkomen dat situaties ongemakkelijk of beschamend worden en om mensen in machtiger posities te plezieren.

Als we ‘nee’ zeggen, worden we aangemoedigd om ‘nee, dank u’ te zeggen, vriendelijk te glimlachen en vaker wel dan niet om een ​​reden voor het ‘nee’ op te geven, zodat de persoon zich niet boos of afgewezen voelt. En het is duidelijk dat mensen bang zijn voor afwijzing in romantische en seksuele situaties.

Het is allemaal heel goed om mensen aan te moedigen “gewoon” iemand te vragen of ze iets seksueels willen doen. Maar de realiteit om dit te doen is ingewikkeld en druist in tegen de maatschappelijke en culturele normen die het praten over seks lastig maken – als het überhaupt al wordt besproken.

Een jong persoon, Becs, zei: “Je wilt wel toestemming, maar je bent te bang om erom te vragen.” Er waren opmerkingen over “het moment verpesten” en het leek alsof je “niet weet wat je doet” . Jamie merkte op:  “Het is heel moeilijk voor iemand om van tevoren iemand te vragen of hij bepaalde dingen met hen wil doen … het kan een enorme impact hebben op je zelfrespect.”

Iemand moet zeker niet meegaan met seks die ze niet willen, uit angst de gevoelens van iemand anders te beschadigen. Toch is het begrijpelijk dat mensen die zich aan het begin van hun seksleven bevinden, zich misschien zorgen zullen maken over het verkeerd doen, of een situatie vermijden waarin ze afwijzing uitnodigen. Deze zorgen vormen een probleem wanneer ze de open communicatie tussen seksuele partners onderdrukken, zodat het moeilijk wordt om bereidheid en verlangens tot uiting te brengen en om de bereidheid en verlangens van een partner vast te stellen.

Bespreek en demystificeer

De jonge mensen waarmee Elsie samenwerkte, legden echte en begrijpelijke argumenten aan over waarom het niet sociaal veilig of acceptabel was om uitdrukkelijk toestemming te vragen of te geven aan seks. Maar ze hebben allemaal het belang en de waarde uitgedrukt van wat we ‘wederzijdse instemming’ zouden kunnen noemen – zelfs als ze die specifieke zin niet zelf zouden gebruiken.

Hoewel iedereen moet worden geïnformeerd over toestemming, moet het op een manier worden gedaan die zich richt op hoe meer communicatie – hoewel onhandig om mee te beginnen – waarschijnlijk meer plezierige ervaringen op de langere termijn mogelijk maakt, dan alleen maar te leren dat toestemming belangrijk is zodat je niet in de problemen komt met de wet.

Praten en lesgeven over de grijze gebieden lijkt misschien een moeilijke taak, maar dit onderzoek toont aan dat de samenleving door zich bezig te houden met onzekerheid en ongemakkelijkheid van jonge mensen over willen, klaar zijn of openstaan ​​voor seks, hen zal helpen de vaardigheden te ontwikkelen die ze nodig hebben om in staat te zijn duidelijk zijn en hun keuzes communiceren.

Het is cruciaal voor jongeren om te discussiëren, te leren over en demystificeren van de acties, emoties en ervaringen die in het grijze gebied inzake sekstoestemming zouden kunnen vallen. En de discussies moeten minder gericht zijn op de vraag of deze ervaringen als legaal of illegaal moeten worden beschouwd, en meer op hoe ze op een ethische en communicatieve manier kunnen worden bevaren, met positieve ervaringen, of positieve beslissingen om de seksuele interactie op dat moment te veranderen of niet na te streven.

Het is volkomen terecht dat wij als samenleving ernaar streven de manier te verbeteren waarop jonge mensen over seks en relaties leren, en om meer open gesprekken te voeren over toestemming en seksuele onderhandeling. Maar campagnes en seksuele voorlichting kunnen een betekenisvollere impact hebben als ze de onhandigheid van seks en intimiteit aanpakken, in plaats van te doen alsof het niet bestaat.

Bronnen

http://theconversation.com/talking-about-sex-is-awkward-so-how-can-teenagers-just-ask-for-consent-104428

© De copyrights van de hier weergegeven tekst(en)/foto's rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve en/of wetenschappelijke redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke of privacyschendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's/portretafbeeldingen op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights en de betrokken webpagina. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. We hopen op uw begrip bij een eventuele schending.

© This site is non commercial, only educational. All information is copyrighted from the original authors. If you find information or pictures on this site that are copyright to you, or that present you or relatives on the pictures and we have used them by accident without legal permission, please contact us immediately about the violation with link to the picture or webpage where you found it and the text or pictures will be removed asap. Contact gerardgielen@telenet.be in case. Thanks for your understanding for not respecting your privacy or copyrights by accident.

Ook interessant om te lezen!