Waarom komen vrouwen klaar?

Vrouwen praten vaker over seks dan mannen
Hoe lang moet seks duren?

Deze tekst werd grotendeels overgenomen van https://www.nemokennislink.nl/

Zonder orgasme bereikt het zaad van een man nooit de baarmoeder.Maar waarom kunnen hotornot-masturbatie-seksvrouwen eigenlijk klaarkomen? Volgens sommige wetenschappers is het vrouwenorgasme nutteloos: een evolutionair ongelukje. Maar klopt dat wel?

Eén van de vele mysteries van het vrouwelijk orgasme is het doel ervan. Voor de voortplanting is het niet nodig dat vrouwen een orgasme krijgen. Maar waarom kunnen vrouwen wel een orgasme krijgen?

De functie van het mannelijk orgasme is duidelijk: het verwekken van kinderen. Daarnaast zorgt het lekkere gevoel van een orgasme bij mannen ervoor dat een man meer seks wil hebben, wat de voortplanting weer ten goede komt. De functie van het vrouwelijk orgasme is een stuk minder duidelijk. Een vrouw kan namelijk ook zonder orgasme zwanger raken.

Tien procent van de vrouwen bereikt helemaal nooit een orgasme. Daarnaast bereiken de meeste vrouwen hun hoogtepunt niet door penetratie, maar door stimulatie van de clitoris. Als het vrouwelijk orgasme zou zijn ontstaan om de voortplanting te stimuleren, zouden meer vrouwen door penetratie moeten klaarkomen.

Bij mannen is het simpel: een orgasme is nodig om het zaad van bal naar baarmoeder te krijgen. Zonder die heerlijke spiersamentrekkingen blijft het sperma waar het is, vindt er dus geen bevruchting plaats en blijf je achter zonder nageslacht – een onoverkomelijk evolutionair nadeel. Bovendien is het genot dat een orgasme veroorzaakt handig, want het zorgt ervoor dat mannen vrijwel altijd bereid zijn tot seks. Zou seks voor de mannen niks aan zijn, dan zou het voor de vrouwen een hele toer zijn om ze tijdens hun vruchtbare periode te bewegen tot een vrijpartij.

Het vrouwenorgasme is echter met een stuk meer mysterie omgeven. Veel vrouwen komen lang niet bij elke vrijpartij klaar en het vrouwenorgasme is geen voorwaarde voor een geslaagde bevruchting. Veel wetenschappers concluderen dan ook dat het vermogen van de dames om klaar te komen geen enkel nut heeft. Het is eerder een evolutionair oeps-momentje, dat we danken aan het mannelijk orgasme.

Als een vrouw seksueel opgewonden raakt, stroomt er meer bloed naar de vagina. De buitenste schaamlippen gaan wat uiteen en de binnenste schaamlippen en de clitoris zwellen op. Ook worden de schaamlippen donkerder van kleur. De vagina wordt vochtig en wijder en de baarmoeder gaat iets hoger liggen, waardoor de vagina langer wordt. De tepels worden hard en de borsten zwellen op. De ademhaling, hartslag en lichaamstemperatuur neemt toe en de huid van sommige vrouwen kleurt rood.

Het daadwerkelijke orgasme vindt plaats op het hoogste punt van opwinding. Tijdens het vrouwelijk orgasme trekken de spieren rond de vagina, baarmoeder, urinebuis en anus zich een aantal keer krachtig en ritmisch samen. De eerste samentrekkingen zijn het meest intens, daarna verzwakken ze. Hiernaast kunnen hevige transpiratie, spiertrekkingen in de armen en benen en kippenvel optreden. Na het orgasme raakt de vagina minder doorbloed, waardoor de zwelling van de schaamlippen en clitoris afneemt.

De inmiddels overleden evolutiebioloog Stephen J. Gould is één van de wetenschappers die dit denken. Hij vergelijkt het vrouwenorgasme met de mannentepel: hoewel het een volstrekt nutteloos ding is, zit het niet in de weg bij de strijd om te overleven. Daarom was er geen reden voor de natuur om actief aan de slag te gaan met het wegwerken van de mannentepel of het vrouwenorgasme.

hqdefaultIn een beroemd geworden opstel uit 1987 stelde de paleontoloog Stephen Jay Gould eens een interessante kwestie aan de orde: waarom komen vrouwen klaar? Wat is precies het evolutionaire voordeel daarvan? Zouden vrouwen die een orgasme beleven bij de paring zich beter voortplanten dan andere vrouwen? Vinden mannen vrouwen die klaarkomen aantrekkelijker? Of vergroten ze met het orgasme de kans door de man van hun dromen bevrucht te worden? Kunnen vrouwtjes van andere diersoorten klaarkomen?

Goulds antwoord was even verrassend als controversieel. Vrouwen kunnen klaarkomen, zei hij, omdat mannen moeten kunnen klaarkomen. Vrouwen profiteren mee van het feit dat reeds vroeg in de embryonale ontwikkeling het weefsel moet worden aangelegd dat voor orgasme en ejaculatie bij de man moet zorgen. Eigenlijk, zei Gould, is de clitoris van de vrouw net zoiets als de tepels bij de man. Een min of meer toevallig bijproduct van de evolutie. Mooi meegenomen, maar meer ook niet.

Een storm van protest stak op. Biologen, sociobiologen en feministen kwamen eensgezind in het geweer, en de brievenrubriek van Natural history, waarin Gould zijn verhaal had geschreven, puilde lange tijd uit van alle protesten, replieken en weerwoorden. De discussie ging duidelijk over meer dan alleen wetenschappelijk bewijsmateriaal.

passion_desire

Gould had zijn idee niet van zichzelf. Zijn column was eigenlijk het directe gevolg van een gesprek dat hij een half jaar eerder had met de wetenschapsfilosoof Elisabeth Lloyd, die al veel langer met het idee speelde, en overwoog er een boek over te schrijven. Dat boek is in 2004 verschenen. The case of the female orgasm, bias in the science of evolution, is een buitengewoon doortimmerd, en overtuigend, pleidooi voor de stelling dat het orgasme bij vrouwen inderdaad een bijproduct van de evolutie is. Alle bezwaren die tegen het idee zijn ingebracht ontrafelt ze tot ze door de mand vallen, alle alternatieve verklaringen haalt ze ongenadig en scherpzinnig onderuit, en aan het eind geeft ze, uiteraard, een meer wetenschapsfilosofische beschouwing over de controverse zelf. Voor wie er nog steeds niet aan wil toont het boek in ieder geval hoe ingewikkeld de evolutietheorie is en hoe lastig het is zuiver te blijven redeneren in kwesties waar veel gevoeligheden op de loer liggen. Maar wie hoopt een opwindend boek voor in bed te kunnen gaan lezen, zal worden teleurgesteld — er is bijna niet door te komen.

Overigens heeft ook Lloyd het idee ook niet helemaal van zichzelf. Het werd in 1979 voor het eerst geopperd door de antropoloog Donald Symons, maar zijn boek, The evolution of human sexuality, stond zo vol rare antifeministische praat dat het kind met het badwater werd weggegooid. Symons noemt ook al de analogie met de mannelijke tepel. Mannen hebben tepels omdat vrouwen ze nodig hebben, en vrouwen hebben een clitoris en een orgasme omdat mannen een penis en een orgasme nodig hebben.

Lloyd begint, zoals het een wetenschapsfilosoof betaamt, met het scherpstellen van de discussie. Dat scheelt direct een hoop. Het gaat niet om het klaarkomen op zich: dat kunnen vrijwel alle vrouwen die het proberen, en ze kunnen het even snel en betrouwbaar als mannen — masturbatie kost een paar minuten hooguit.

Gewoon lekker laten zitten lag meer voor de hand, zeker als je je realiseert dat alle embryo’s in de eerste weken van een zwangerschap lichamelijk precies hetzelfde zijn. Dat geldt ook voor hun geslachtsdelen. Pas na een week of zes beginnen de jongetjes zich van de meisjes te onderscheiden. Daardoor delen ze een groot deel van hun ‘bouwplan’ – waaronder tepels en de mogelijkheid om klaar te komen bij de seks.

Het feit dat jongetjes- en meisjesembryo’s de eerste weken van hun bestaan seks-clitoris-zonder-lijntjdezelfde geslachtsdelen hebben, verklaart ook waarom veruit de meeste vrouwen gemakkelijker tot een orgasme komen met behulp van hun clitoris, dan met behulp van hun vagina. De clitoris is namelijk uit hetzelfde embryonale weefsel ontstaan als de penis. En net als in de eikel, komen in het ‘topje’ van de clitoris een heleboel zenuwen samen. Eigenlijk zou je de clitoris kunnen zien als een hele kleine piemel. Het is dan ook niet raar dat stimulatie ervan zorgt voor een orgasme.

Er zijn diverse theorieën gangbaar.

Over de functie van het vrouwelijk orgasme bestaan vele theorieën. Hoewel voor geen van de theorieën doorslaggevend wetenschappelijk bewijs bestaat, bespreken we ze toch kort hieronder. Het gaat hier dus slechts om aannames.

  • Vrouwelijk orgasme als bijproduct van de evolutie. De ontwikkeling van het embryo gaat in mannen en vrouwen gelijk op. De weefsels en zenuwen die van belang zijn bij het mannelijk orgasme worden deels ook aangelegd bij de vrouw. Hierdoor zou de vrouw als het ware zijn ‘meegelift’ met de man en op deze manier ook in staat zijn een orgasme te krijgen.
  • Vrouwelijk orgasme als maatstaf partnerselectie. Het orgasme zou volgens deze theorie puur dienen als een maatstaf voor het vinden van de juiste partner, die sterke en gezonde nakomelingen kan geven.
  • Vrouwelijk orgasme als paarbinder. Over het algemeen komt een vrouw makkelijker klaar bij haar vaste, ingespeelde partner. Dit vergoot de paarbinding, wat de kans op overleven van het nageslacht ook vergroot.
  • Vrouwelijk orgasme als ‘zwangerschapboost’. Hierbij gaat men ervan uit dat de kans op een zwangerschap wordt vergroot wanneer de vrouw tijdens de seks een hoogtepunt bereikt. De baarmoeder zou tijdens het orgasme een soort zuigende beweging maken door de afgifte van oxytocine, waardoor het sperma naar de eicel wordt gezogen.
  • Vrouwelijk orgasme als psychische rol bij voorplanting. Doordat de vrouw seks als leuk ervaart, blijft ze er zin in houden. Wat de voortplanting dan weer ten goede komt.

Het upsuck-mechanisme

Maar niet iedereen denkt dat het vrouwenorgasme een soort verrukkelijk ongeluk was. Bob Naghtigall, gynaecoloog aan de Universiteit van California in San Fransisco, houdt de optie open dat het vrouwenorgasme toch nuttig is bij de bevruchting. Een groot onderzoek is nooit gedaan, weet hij, maar hij houdt het voor mogelijk dat de samentrekkingen van de klaarkomende baarmoeder “potentieel handig zouden kunnen zijn bij het spermatransport.” Dat zou ongeveer zo in zijn werk moeten gaan: als een vrouw klaarkomt terwijl er sperma in haar vagina zit, dan trekt de baarmoedermond op zo’n manier samen, dat ze zichzelf als het ware in het sperma dipt en wat van het zaad mee naar binnen trekt – een mechanisme dat in het Engels oneerbiedig bekend staat als upsuck.

Seks fish mouth

seks-fish-mouthEen upsuckende baarmoedermond doet, althans volgens de 19e eeuwste arts Beck, denken aan de mond van een naar adem happende vis.

Het idee voor het upsuck-mechanisme gaat al mee sinds het eind van de negentiende eeuw, toen de overenthousiaste arts Joseph Beck het zuigen van de baarmoedermond zelf waarnam. Zijn proefpersoon was een 22-jarige blondine die, zo schrijft hij, niet alleen last heeft van acné, maar ook van een baarmoeder die zo verzakt is dat ze een beetje uit haar vagina piept, zodat eventuele upsuck duidelijk zichtbaar is. Nadat hij de baarmoeder met zijn vinger heeft gestimuleerd, ziet hij hoe “de baarmoedermond zichzelf meer dan drie centimeter opende en vijf tot zes keer achter elkaar ‘naar adem hapte’…”. Dit alles, zo merkt hij op, deed hem een beetje denken aan de mond van een bluppende vis. Latere onderzoeken hadden de grootste moeite dit spectaculaire resultaat te repliceren, en daarom blijft het vooralsnog onzeker of het upsuck-mechanisme bestaat en of het vrouwenorgasme nut heeft bij de bevruchting.

Bij varkensdames is wel vastgesteld dat een orgasme de bevruchting op weg helpt. Op een Deense boerderij worden de zeugen daarom door een (menselijke) specialist in erotische varkensmassages voorbereid op de kunstmatige inseminatie.

Misschien zoeken we het de verklaring voor het vrouwenorgasme op de verkeerde plek. Wellicht moeten we niet bij de vruchtbaarheidsartsen zijn, maar bij de evolutiebiologen. Denk aan Desmond Morris. Hij schreef in 1969 in zijn veelgelezen en invloedrijke boek ‘De naakte aap’ over maar liefst twee voortplantingsvoordelen van het vrouwenorgasme. De eerste heeft te maken met zwaartekracht. ‘Elke reactie die vrouwen horizontaal houdt wanneer de man ejaculeert en ophoudt met copuleren heeft een groot voordeel’, schreef Morris. Oftewel: het is handig als een vrouw na het vrijen nog wat blijft liggen, want dan loopt de sperma in plaats van langs haar benen zo, hup, haar baarmoeder in.

Deze overweging raakte echter al gauw in de wetenschappelijke vergetelheid, al was het maar omdat we allemaal weten dat er veel meer manieren zijn om seks te hebben dan de positie waarbij de vrouw horizontaal op haar rug verkeert. Het tweede voordeel dat Morris opperde bleef langer in zwang. Hij stelde dat de optie van een regelmatige wip er in de oertijd voor zou hebben gezorgd dat mannen niet wegliepen naar andere vrouwtjes, maar in plaats daarvan iedere avond braaf naar de thuisgrot kwamen om hun buffel te delen en te helpen met het verzorgen van kwetsbare baby’s. De vrouwelijke seksdrive, aangejaagd door haar behoefte aan een orgasme, bestond dus voor de paarbinding. Oftewel: zodat prehistorische dames konden zorgen dat hun holbewoner niet zou begeren zijns naasten vrouw.

Biologiehoogleraar Elizabeth Lloyd van de Indiana University heeft echter niet zoveel op met paarbinding als verklaren voor het vrouwelijke klaarkomen. In haar boek The case of the female orgasm wijst ze er onder meer op dat de apensoort waar de vrouwtjes die het vaakst klaarkomen – de bekende seksbeluste bonobo’s – beslist niet aan stelletjesvorming wordt gedaan. En de apen die wel aan de monogame langetermijnrelatie gaan – gibbons, bijvoorbeeld – hebben soms juist jarenlang geen seks. Bij hen geldt: hoe langer de verkering duurt, hoe minder vaak er wordt gewipt. Een beeld dat ook de meeste mensen niet onbekend zal voorkomen. En dat past helemaal niet bij de gedachte dat het vrouwenorgasme vrouwen motiveert om met pret in bed een man voorgoed aan zich te binden. Exit Morris.

Ook de feministische antropoloog Sarah Blaffer Hrdy van de University of California in Davis heeft niets op met theorie van Desmond Morris. Zij vindt hem veel te mangericht: waarom zou je de climax van de vrouw puur en alleen verklaren door te bedenken wat dit voor de man zou hebben betekend? Hrdy gooide het perspectief om. Misschien heeft het damesorgasme wel evolutionair nut voor de vrouw zelf. En wel op deze manier: het helpt om haar kinderen – en daarmee haar eigen genen – betere overlevingskansen te geven.

Hrdy baseert deze gedachte op observaties die zij deed bij apen. Bij veel apensoorten is het mannetje de baas van de groep. Uit hoofde van zijn functie mag hij seks hebben met alle vrouwtjes, en hij verwekt dan ook de meeste kinderen. Maar eens in de zoveel tijd vindt er in dit politieke landschap een machtswissel plaats. De nieuwe alfaman heeft dan een groep vrouwtjes voor zich die allemaal nog druk bezig zijn de baby’s van de vorige topaap te zogen. Slecht nieuws voor zijn genen, want zolang de dames zogen kunnen ze niet van hem zwanger worden. Dus wat gebeurt er: niet zelden vermoordt de nieuwe leideraap alle babyaapjes om met een schone lei te kunnen beginnen met het verspreiden van zijn eigen zaad.

Bron www.pixabay.com

Dit is natuurlijk ontzettend sneu voor de vrouwtjes, en evolutionair onhandig bovendien, want al die moeite van het paren, zwanger worden en zogen is na zo’n partijtje kindermoord voor niets geweest. Er is geen DNA doorgegeven aan de volgende generatie. Vandaar dat vrouwenapen zichzelf tegen dit scenario beschermen. Hrdy ontdekte dat ze dat doen door in hun vruchtbare periode seks te hebben met heel veel mannetjes. Zo blijft onduidelijk wie de vader van het kind is, en een mannetjesaap zal niet snel een jong vermoorden dat misschien wel door hemzelf verwekt is. En wat zorgt er nou voor dat deze dames voldoende gemotiveerd zijn om al seksend deze kindermoordverzekering af te sluiten? Precies: een fijn orgasme.

Helaas voor Hrdy signaleert Elizabeth Lloyd ook bij deze theorie de nodige problemen. Zo wijst zij erop dat hoewel de meeste apenvrouwtjes, precies zoals Hrdy zegt, buitengewoon fanatiek in het rond vrijen, de dames bij deze inspanningen maar zelden klaarkomen. Bij de beermakaken komen de vrouwtjes bijvoorbeeld, afhankelijk van het mannetje, in vijf tot veertig procent van de vrijpartijen tot een hoogtepunt. Exit Hrdy.

Rijke man, meer orgasmes

Maar zelfs als het klaarkomen van de vrouw niet helpt bij spermatransport, kan het damesorgasme toch een functie hebben. Bioloog Randy Thornhill ontdekte dat vrouwen vaker klaarkomen als ze seks hebben met een aantrekkelijke man. Onder aantrekkelijk verstaan we in dit geval zowel het subjectieve oordeel (“ben ik in bed gekropen bij een knap heerschap?”) als de mate van symmetrie in het lichaam en gezicht van de man. Symmetrie staat in de evolutiebiologie bekend als een aanwijzing dat iemand genetisch in orde is en bovendien geen enge, misvormende ziektes heeft gehad. Zou het orgasme een manier zijn waarop het onderbewustzijn van de vrouw haar vertelt dat het met haar minnaar wel snor zit?

Rijke man

Rijke man krijgt meer klaar…Daar lijkt het wel op. Thomas Pollet en Daniel Nettle van Newcastle University vroegen Chinese vrouwen hoe vaak ze klaarkwamen als ze met hun man vreeën. Nadat ze hadden gecompenseerd voor zaken als gezondheid, geluk, opleidingsniveau en ‘verwestering’, bleek het inkomen van de man de grootste rol te spelen in de hoeveelheid orgasmes. Dit delen de Chinese vrouwen overigens met de Japanse makaak: de aapdames van deze soort vertonen het vaakst orgasmeachtig gedrag als ze seks hebben met een mannetje met een hoge status.

De bevrijding van de clitoris

In de geschiedenis van het vrouwenorgasme heeft de clitoris lang niet altijd een hoofdrol gespeeld. De beroemde psychiater Sigmund Freud vond een clitoraal orgasme bijvoorbeeld kinderachtig en iets voor meisjes. Een echte, volwassen vrouw, zo meende hij, was in staat tot een vaginaal orgasme, zonder stimulatie van de clitoris. Dat veranderde pas toen onder invloed van het feminisme en de seksuele revolutie in de jaren zestig en zeventig het vrouwelijk genot bij seks steeds belangrijker werd. Een vaginaal orgasme, zo ontdekte men, was voor veel vrouwen niet weggelegd, en dus werd de clitoris in ere hersteld.

Het orgasmesignaal

Het feit dat je een orgasme krijgt is dus een belangrijk signaal voor de vrouw zelf – een conclusie die nog eens bevestigd wordt als je kijkt hoe het er tijdens het vrijen precies aan toegaat in een vrouwenbrein. Gert Holstege, van de Rijksuniversiteit Groningen, stopte twaalf vrouwen in een hersenscanner en vroeg toen hun partners om ze te vingeren tot ze klaarkwamen. De meeste vrouwen kostte dat enige moeite: de situatie was niet bepaald romantisch en naar alle waarschijnlijkheid voelden ze zich bekeken (wat natuurlijk enigszins terecht was, aangezien Holstege en co op dat moment in hun brein koekeloerden). En dit was daar te zien: de hersengebiedjes die betrokken zijn bij angst, waren ook nu actief. En, zo ontdekte Holstege, totdat die gebiedjes weer uitgingen, konden de partners stimuleren tot ze een ons wogen, maar klaarkomen deed de vrouw niet.

Vuurwerk brein seks Als er sprake is van vuurwerk in de slaapkamer, dan komt het hier vandaan…
Een vrouw krijgt dus alleen een orgasme als ze geen angst voelt. Bovendien werpt het vrouwenbrein nog meer barrières op voordat er genoten kan worden. Zo zit er in de temporaalkwabben een netwerk van hersencellen dat, als het actief wordt, de communicatie tussen de geslachtsdelen en je gevoel van opwinding in de war gooit. En daarnaast moet een vrouwenbrein nog ‘toestemming’ geven voor een orgasme: als de prefrontale cortex – waar je planning, logica en ratio zit – niet meewerkt, wordt het niks.

Een bijzonder geslaagd ongeluk?  Een orgasme is een soort dubbelcheck dat je echt met de juiste man tussen de lakens bent gekropen.

Bron Rachelle Chapman.

Kortom: voordat een vrouw klaarkomt, moet er aan een uitgebreide reeks voorwaarden voldaan worden. Die voorwaarden hebben iets met elkaar gemeen: samen zijn ze een soort ‘checklist’ waarmee je kunt controleren of je wel goed bezig bent. Heb je seks met iemand die knap is? Gezond? Voldoende status heeft? Je niet bang maakt? Staat je verstand er ook achter? Pas als het antwoord op al die vragen ‘ja’ is, volgt er een orgasme. En met dat orgasme volgt een stroom oxytocine, een hormoon dat ervoor zorgt dat je je nog meer verbonden voelt met je minnaar dan eerst. Als een soort bevestiging dat je de juiste keuze hebt gemaakt.

Nu de hamvraag. Zou zoiets ingewikkelds echt ontstaan zijn om vrouwen een soort onbewuste leidraad te geven over hun minnaar? Of is het vrouwenorgasme toch een toevalligheid, ontstaan omdat vrouwen de basis van hun apparatuur delen met mannen? Op die vraag krijgen we waarschijnlijk nooit antwoord. De kwestie of het vrouwenorgasme nutteloos is, is gemakkelijker. Vanuit psychologisch oogpunt is antwoord zonder meer: allesbehalve. Het nut voor de partnerkeus is daarvoor te groot. Biologisch gezien zijn er twijfels: het is onzeker of het vrouwenorgasme bijdraagt aan de bevruchting. Echt uitmaken doet het nu niet meer. Want zelfs als het vrouwenorgasme een evolutionair ongelukje is, is het misschien wel het meest geslaagde ongelukje ooit.

Niet alleen qua schaamstreekanatomie komen mannen en vrouwen immers overeen. Uit het breinonderzoek van de Groningse wetenschappers bleek namelijk dat vrouwen dezelfde hersenactiviteit hebben tijdens het klaarkomen als mannen. En uit een Amerikaanse analyse van tientallen studies onder tienduizenden mensen blijkt dat waar het aankomt op libido, vrouwen niet onderdoen voor de kerels. Allemaal aanwijzingen dat vrouwen zijn toegerust met dezelfde functies en mogelijkheden als een man, en die ook gebruiken. Sterker nog: het is iets van de afgelopen honderd, honderdvijftig jaar dat de vrouw wordt gezien als het preutse geslacht. Daarvoor stonden de dames algemeen bekend om hun wellust.

En die wellust heeft misschien ook wel weer zo zijn nut gehad. Aangezien je aan een mensenvrouw niet kan zien wanneer ze vruchtbaar is – vrouwen worden niet krols, en in tegenstelling tot bij de chimpansee zwelt haar achterwerk niet roze op – moet er een hoop worden gesekst voordat het raak is. Na drie maanden proberen is de kans op zwangerschap bij mensen maar dertig procent. En dat hebben van heel erg veel seks ging vast ook in prehistorische tijden een stuk gemakkelijker als de vrouw ook lekker vaak goede zin had.

Nog een mysterie: de G-spot

trickNaar verluidt zit er in een vrouwenvagina een plekje dat supergevoelig is en – bij de juiste aanraking – kan zorgen voor een soort superorgasme. Eén van de eerste wetenschappers die erover schreef was Ernst Gräfenberg, en aan hem dankt het plekje dan ook zijn naam: de Gräfenberg-spot of kortweg G-spot. Hij zit volgens de meeste lezingen ongeveer drie centimeter van de vaginamond, aan de voorkant. De meeste kans om hem te vinden, volgens seksuologen, heb je als je een wijsvinger in de vagina steekt en een soort ‘kom eens hier’-beweging maakt. Het is waarschijnlijk het best bestudeerde stukje vagina in de geschiedenis.

G-spot

Gräfenberg zelf hield het plekje ook verantwoordelijk voor de vrouwelijke ejaculatie (squirten, in goed Nederlands). Dit zou bijvoorbeeld kunnen komen doordat er een klein kliertje zit, een soort vrouwelijke prostaat, dat bij aanraking niet alleen zorgt voor genot maar ook voor een straaltje vocht. Een andere lezing is dat de G-spot een soort knooppunt van zenuwen is, net als de clitoris, waardoor weliswaar niet het ejaculeren maar wel het superorgasme verklaard zou worden.

Tijdens wetenschappelijke onderzoeken en autopsies is zo’n vrouwenprostaat of zenuwknoop nooit gevonden. Maar dat wil nog niet zeggen dat de G-spot niet bestaat. Een deel van de vrouwen heeft namelijk wel degelijk een supergevoelig plekje in haar vagina. De verklaring is alleen wat minder mysterieus, denken wetenschappers nu. Als een vrouw opgewonden wordt, zwelt haar clitoris op. Nu is de clitoris net een ijsberg: maar een heel klein deel ligt aan de oppervlakte. Het grootste deel van het zwellichaam ligt onder de huid. En dat deel begint bij hevige opwinding tegen de vaginawand aan te drukken. Door dat drukpunt te stimuleren, stimuleer je dus toch eigenlijk de clitoris en dat kan voor een orgasme zorgen. De G-spot is dus niets anders dan de plek waar de clitoris tegen de vagina duwt. Bijkomend inzicht: er is eigenlijk geen verschil tussen het clitoraal en vaginaal orgasme.

Bronnen

Asha ten Broeke http://www.nemokennislink.nl/publicaties/een-verrukkelijk-ongeluk
Een groot deel van de redactionele inhoud van NEMO Kennislink mag voor niet-commerciële doeleinden hergebruikt worden.

https://www.gezondheidsplein.nl/dossiers/vrouwelijk-orgasme/waarom-krijgen-vrouwen-een-orgasme/item43906

https://www.gezondheidsplein.nl/dossiers/vrouwelijk-orgasme/wat-is-het-vrouwelijk-orgasme-en-hoe-werkt-het/item43905

http://ashatenbroeke.nl/2014/03/08/ja-ik-kom-maar-waarom/

http://www.vanmaanen.org/hans/artikelen/lloyd.html

 

© De copyrights van de hier weergegeven tekst(en)/foto's rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve en/of wetenschappelijke redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke of privacyschendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's/portretafbeeldingen op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights en de betrokken webpagina. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. We hopen op uw begrip bij een eventuele schending.

© This site is non commercial, only educational. All information is copyrighted from the original authors. If you find information or pictures on this site that are copyright to you, or that present you or relatives on the pictures and we have used them by accident without legal permission, please contact us immediately about the violation with link to the picture or webpage where you found it and the text or pictures will be removed asap. Contact gerardgielen@telenet.be in case. Thanks for your understanding for not respecting your privacy or copyrights by accident.