Chemische castratie oplossing bij verkrachting?

Injaculatie : is het gevaarlijk voor mannen om ejaculatie tegen te houden?
Orgasmes bij seks onder druk geeft negatieve gevoelens

Catration in Europe from the Middle Ages via Wikimedia Commons/Public Domain; Syringe via Pixabay/CC License2.0

Een kinderverkrachter vertelde dat hij een langere gevangenisstraf verkiest of zelfs de doodstraf boven de chemische castratie waartoe hij veroordeeld werd. Experts maken zich zorgen dat een dergelijke straf meer kwaad dan goed zou doen voor de samenleving.

“Over mijn lijk”. Dat is eigenlijk wat Muhammad Aris, 20jaar oud, een kinderverkrachter uit Mojokerto, Oost-Java, zei toen hij werd veroordeeld tot chemische castratie voor het verkrachten van negen kinderen.

Hij werd veroordeeld in 2015 en aanvankelijk veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf en een boete van Rp100 miljoen (US $ 7.024), maar in augustus 2016 besloot de rechter van het Mojokerto-district dat hij de eerste Indonesische crimineel zou zijn die chemisch werd gecastreerd na goedkeuring van de Hooggerechtshof van Surabaya.

“Ik sterf liever dan chemische castratie te ondergaan, die een leven lang meegaat,” vertelde Aris aan de lokale media. “Als ze me vragen het document te ondertekenen, weiger ik. Ik sterf liever. ‘Hij zei dat hij liever een langere gevangenisstraf of zelfs de doodstraf zou willen.’

Maar de voorbereidingen voor zijn naderende chemische castratie zijn al aan de gang. De Mojokerto-rechtbanken zijn nu op zoek naar een ziekenhuis dat de straf kan uitvoeren.

Vroeger werd castratie wel eens uitgevoerd bij mannen die een seksueel misdrijf zoals verkrachting hadden gepleegd. Hierbij werden de teelballen en bijballen volledig verwijderd. Tegenwoordig wordt het vooral toegepast als er een medische reden voor is. Bij chemische castratie wordt het hormoon testosteron onderdrukt. De belangrijkste redenen voor chemische castratie zijn vruchtbaarheid beëindigen, libido remmen of uitzaaiing teelbalkanker voorkomen. Wat houdt chemische castratie in?

Bij castratie verwijdert men de teelballen en bijballen bij een man volledig. Vroeger werden mannen soms gedwongen om castratie uit te voeren als zij een seksueel misdrijf zoals aanranding of incest hadden gepleegd. Nu wordt deze radicale ingreep enkel nog uitgevoerd bij medische redenen. Bijvoorbeeld als er sprake is van een levensbedreigende teelbalkanker. Ook mannen die van geslacht willen veranderen, transgenders genoemd, kiezen soms voor het verwijderen van de geslachtsdelen. Mannen die geslachtsgemeenschap willen hebben zonder het risico lopen om kinderen te verwekken, hoeven zich niet te laten castreren. Zij laten zich steriliseren.

Bij chemische castratie worden de bijballen en teelballen niet verwijderd. Er wordt gebruik gemaakt van medicijnen om de werking van de hormonen in de teelballen tegen te gaan. Het bereikte effect is omkeerbaar. Chemische castratie werd vroeger vaak door het Ministerie van Justitie als voorwaarde gesteld bij pedoseksuelen. Sommige mensen zijn van mening dat chemische castratie altijd plaats moet vinden bij zedendelinquenten. De medicijnen tegen de hormonen doen wel hun werk, maar het beïnvloed niet het gedrag en gedachten van de persoon. Tijdens de vroege ontwikkeling van de hersenen speelt testosteron een grote rol. Ze dragen bij aan de seksuele geaardheid en dominantie van een persoonlijkheid. Deze eigenschappen zijn in het latere leven moeilijk tot helemaal niet te veranderen.

“We zijn nog steeds op zoek naar een ziekenhuis dat de chemische castratie kan uitvoeren. Ziekenhuizen in Mojokerto hebben nog nooit zoiets gedaan, ”vertelde Nugraha Wisnu, rechter van het district Mojokerto, aan de lokale media.

Chemische castratie is legaal in Europa en de Verenigde Staten, waar het al tientallen jaren wordt gebruikt als straf voor zedendelinquenten. Het proces omvat het injecteren van een anti-androgene stof, die de productie van testosteron remt, waardoor de zin in seks aanzienlijk wordt verminderd en het vermogen van een persoon om seksuele driften te beheersen wordt vergroot.

Chemische castratie werd erkend als een levensvatbare straf in Indonesië na een wijziging van de kinderbeschermingswetten in 2016. Destijds vroegen veel Indonesiërs om chemische castratie nadat een vierjarige was verkracht in Sorong, West Papua.

Deskundigen en belangenorganisaties hebben echter kritiek op deze nieuwe straf. De Indonesische Vrouwencommissie verwierp het en verklaarde in een verklaring dat het alleen een beroep doet op de emoties van het publiek zonder de tekortkomingen van het Indonesische rechtssysteem aan te pakken.

Forensisch psycholoog Reza Indragiri Amriel zei dat chemische castratie geen effectieve strafmethode is, omdat het dwingen van een persoon om chemische castratie te ondergaan hem nog gevaarlijker kan maken.

“Omdat de straf wordt opgelegd tegen de wil van het individu, is het mogelijk dat de dader juist een roofdier wordt met seksuele afwijkingen, bijvoorbeeld een sadistische pedofiel of een verbitterde wraaknemende moordenaar,” vertelde Amriel aan de lokale media.

Het hoofd van de Indonesische stichting voor juridische bijstand, Asfinawati, is van mening dat chemische castratie seksuele geweldenaars niet zal stoppen. Ze maakt zich zorgen dat een dergelijke straf zal leiden tot wrok en agressief gedrag onder daders. In plaats daarvan pleit ze voor revalidatie en een gevangenisstraf van veel meer dan 12 jaar.

“Chemische castratie lost het probleem niet op”, vertelde Asfinawati aan lokale media.

De Indonesische Doctor’s Association was het ook niet eens met de beslissing van de Mojokerto-rechter en zei: “De Indonesische medische ethische code verbiedt ons om een ​​dergelijke procedure uit te voeren. Het is te riskant. ”

België?

In het Universitair Forensisch Centrum (UFC) in Antwerpen volgden in 2017 volgens De Standaard zo’n dertig zedendelinquenten een behandeling die hen chemisch castreert. In 2009, het jaar waarin het Riziv akkoord ging met de terugbetaling van deze hormonale therapie, kozen in België in totaal zeven mannen voor chemische castratie.

‘We zien in Vlaanderen dat strafrechters bij het bepalen van de voorwaarden voor invrijheidstelling almaar vaker chemische castratie vermelden’, zegt professor en UFC-directeur Kris Goethals. ‘Als suggestie weliswaar, want het kan niet verplicht worden opgelegd.’

Opvallend, want in Franstalig België is veel minder animo voor het hormonaal behandelen van zedendelinquenten. ‘Slechts weinig Waalse en Brusselse artsen zijn voorstander’, zegt Julien Lagneaux, directeur van L’Unité de Psychopathologie Légale (UPPL) in Doornik. De UPPL is de Waalse tegenhanger van het UFC. ‘Ik kan me ook moeilijk voorstellen dat de Waalse en Brusselse strafrechters die suggestie doen. Vlaanderen en Wallonië verschillen hierin duidelijk van visie.’

Volgens toenmalig Minister van Justitie Koen Geens (CD&V) mag men  ‘een medische behandeling’ niet verplichten wegens een mogelijke aantasting van de fysieke integriteit. Psychiaters, therapeuten en ander experts in de gezondheidszorg oordelen dat een opgelegde behandeling zonder medewerking zeer weinig resultaat oplevert.’

Toenmalig parlementslid Carina Van Cauter (Open VLD), lid van de commissies Justitie en Seksueel Misbruik, betreurde dat er niet meer onderzoek naar wordt gedaan. ‘Indien er meer budget naar wetenschappelijk onderzoek zou gaan, zouden we meer zicht hebben op de resultaten van zo’n behandeling. Zeker met het oog op een mogelijke re-integratie en het inschatten van de veiligheidsrisico’s is dat waardevol.’ Wetenschappelijk onderzoek is echter moeilijk omdat daarvoor een grote groep patiënten nodig is die voor langere tijd van nabij gevolgd kan worden.

Bronnen

Adi Renaldi; vertaald door Jade Poa 28 augustus 2019 Bewerkt naar een artikel dat verscheen  op VICE Indonesia.
https://www.vice.com/en_in/article/59nbnq/first-man-sentenced-to-chemical-castration-in-indonesia-said-he-would-rather-die

https://mens-en-samenleving.infonu.nl/levensvisie/122216-chemische-castratie-onderdrukken-van-het-testosteronhormoon.html

https://www.standaard.be/cnt/dmf20170813_03017361

© De copyrights van de hier weergegeven tekst(en)/foto's rusten bij de oorspronkelijke auteur(s). Geen overname tenzij met toestemming van de oorspronkelijke auteur(s). Vermelding op deze website is enkel om educatieve en/of wetenschappelijke redenen. Onderaan de informatie vindt u telkens zoveel mogelijk de originele bronnen voorzover ons bekend. Inden er auteursrechterlijke of privacyschendingen zijn, zijn die onvrijwillig door onbekendheid/onwetendheid en niet met opzet gebeurd. Mocht u het ongepast vinden dat uw eigen informatie/foto's/portretafbeeldingen op deze website worden vermeld of is er geen correcte bronvermelding naar uw informatie, contacteer dan gerardgielen@telenet.be met opgave van de betrokken schending van copyrights en de betrokken webpagina. De info zal dan zo snel mogelijk aangepast en/of verwijderd worden. We hopen op uw begrip bij een eventuele schending.

© This site is non commercial, only educational. All information is copyrighted from the original authors. If you find information or pictures on this site that are copyright to you, or that present you or relatives on the pictures and we have used them by accident without legal permission, please contact us immediately about the violation with link to the picture or webpage where you found it and the text or pictures will be removed asap. Contact gerardgielen@telenet.be in case. Thanks for your understanding for not respecting your privacy or copyrights by accident.

Print Friendly, PDF & Email